Buhari İlm 28

Buhari 90: Muhammed bin Kesîr bize rivayet etti. Dedi ki: Süfyân, İbn Ebû Hâlid’den, o da Kays bin Ebû Hâzim’den, o da Ebû Mesûd el-Ensârî’den rivayet etti. Ebû Mesûd şöyle dedi:

Bir adam: Ey Allah’ın Resûlü! Falanca kimse namazı bize o kadar uzun kıldırıyor ki neredeyse cemaatle namaza yetişemeyeceğim, dedi. Ben, Resûlullah’ı o günkü kadar öfkeli gördüğü bir öğütte hiç görmemiştim. Bunun üzerine Resûlullah şöyle buyurdu:

Ey insanlar! Siz insanları dinden ve ibadetten soğutuyorsunuz. Sizden kim insanlara namaz kıldırırsa namazı hafif tutsun. Çünkü cemaatin içinde hasta, zayıf ve işi gücü olan kimseler vardır.

Buhari 91: Abdullah bin Muhammed bize rivayet etti. Dedi ki: Ebû Âmir bize rivayet etti. Dedi ki: Medineli Süleyman bin Bilâl, Rebîa bin Ebû Abdurrahman’dan, o da Münbais’in azatlısı Yezîd’den, o da Zeyd bin Hâlid el-Cühenî’den rivayet etti ki:

Bir adam, Resûlullah’a yitik mal hakkında soru sordu. Resûlullah şöyle buyurdu:
Onun bağını veya kabını ve onu muhafaza eden bağını iyice tanı. Sonra onu bir yıl boyunca ilan et. Daha sonra ondan yararlanabilirsin. Eğer sahibi gelirse onu kendisine geri ver.

Adam:
Peki kaybolmuş deve hakkında ne dersiniz, dedi.
Bunun üzerine Resûlullah öfkelendi. Hatta yanakları kızardı, yahut yüzü kızardı. Sonra şöyle buyurdu:
Senin onunla ne işin var? Onun su tulumu da ayağı da kendisiyle beraberdir. Suya kendisi gider, ağaçlardan otlayarak beslenir. Bu yüzden onu bırak. Nihayet sahibi onu bulacaktır.

Adam:
Peki kaybolmuş koyun hakkında ne dersiniz, dedi.

Resûlullah şöyle buyurdu:
O ya senindir, ya din kardeşinindir, yahut kurdundur.

Buhari 92: Muhammed bin Alâ bize rivayet etti. Dedi ki: Ebû Üsâme, Büreyd’den, o da Ebû Bürde’den, o da Ebû Mûsâ’dan rivayet etti. Ebû Mûsâ şöyle dedi:

Resûlullah’a hoşlanmadığı bazı konular hakkında sorular soruldu. Sorular artıp peş peşe gelince öfkelendi. Sonra insanlara şöyle buyurdu:

Dilediğiniz şeyi bana sorun.

Bunun üzerine bir adam:
Benim babam kimdir, dedi.

Resûlullah:
Senin baban Huzâfe’dir, buyurdu.

Ardından başka bir adam kalkıp:
Ey Allah’ın Resûlü! Benim babam kimdir, dedi.

Resûlullah:
Senin baban Şeybe’nin azatlısı Sâlim’dir, buyurdu.

Ömer, Resûlullah’ın yüzündeki öfkeyi görünce şöyle dedi:
Ey Allah’ın Resûlü! Biz yüce ve aziz olan Allah’a tövbe ediyoruz.