Bize Müsedded rivayet etti. Dedi ki: Bize İsmâil, Eyyûb’dan; o da Muhammed’den; o da Enes’ten rivayet etti. Enes dedi ki:

Nebi şöyle dedi:

“Kim namazdan önce keserse (kurbanını) yeniden kessin.”

Bir adam kalktı ve “Bu, etin istendiği bir gündür” dedi. Komşularından da bahsetti; sanki Nebi onu tasdik etti. Adam dedi ki: “Bende, iki et koyunundan daha sevimli olan bir yaşında dişi keçi (ceza‘a) var.” Nebi ona izin verdi. Bilmiyorum bu ruhsat başkasına da ulaştı mı, ulaşmadı mı.

Bize Osman rivayet etti. Dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan; o da Şa‘bî’den; o da Berâ b. Âzib’den rivayet etti. Berâ dedi ki:

Nebi bizi kurban günü namazdan sonra hutbe ile uyardı ve şöyle dedi:

“Kim bizim namazımızı kılar ve bizim kestiğimiz gibi keserse, kurbanı yerine gelmiştir. Kim namazdan önce keserse, o namazdan öncedir; onun için kurban yoktur.”

Berâ’nın dayısı Ebû Burde b. Niyâr dedi ki: “Ya Resûlallah! Ben namazdan önce koyunumu kestim. Bugünün yeme içme günü olduğunu bildim; koyunumun evimde ilk kesilen olmasını istedim; kestim ve namaza gelmeden önce öğle yemeğimi yedim.” Nebi dedi ki:

“Koyunun et koyunudur.”

( Ebû Burde ) dedi ki: “Ya Resûlallah! Bizde, iki koyundan daha sevimli olan bir yaşında dişi oğlak var; benim yerime geçer mi?” Nebi dedi ki:

“Evet; senden sonra hiçbir kimseden geçmez.”