Bize Ahmed rivayet etti. Dedi ki: Bize İbn Vehb rivayet etti. Dedi ki: Bize Amr haber verdi: Muhammed b. Abdurrahman el-Esedî ona, Urve’den; o da Âişe’den rivayet etti. Âişe dedi ki:
Resûlullah benim yanıma girdi; yanımda Buâs gününün ezgileriyle şarkı söyleyen iki cariye vardı. Döşeğe uzandı ve yüzünü çevirdi. Ebû Bekir girdi; beni azarladı ve “Nebi’nin yanında şeytanın mizmarı mı?” dedi. Resûlullah ona yöneldi ve “Bırak onları” dedi.
Ebû Bekir dalınca ben kızlara işaret ettim, çıktılar. Bayram günüydü; siyahîler kalkan ve mızraklarla oynuyorlardı. Ya ben Nebi’ye sordum ya da o “Bakmak ister misin?” dedi. “Evet” dedim. Beni arkasında ayakta durdurdu; yanağım onun yanağına değiyordu; o da “Haydi bakalım, ey Benî Erfide!” diyordu. Ben sıkılınca “Yeter mi?” dedi. “Evet” dedim. “Öyleyse git” dedi.