Buhari 1643:
Ebû’l-Yemân bize haber verdi; Şuayb haber verdi; Zührî’den:
Urve dedi ki: Âişe’ye sordum ve dedim ki:
“Allah’ın ‘Safâ ile Merve Allah’ın işaretlerindendir; kim Kâbe’yi hacceder veya umre yaparsa, ikisi arasında gidip gelmesinde bir sakınca yoktur’ buyruğunu nasıl anlamalıyız? Vallahi, o halde kimsenin Safâ ile Merve arasında gidip gelmemesinde bir sakınca yoktur.”
Âişe şöyle dedi:
“Ey kız kardeşimin oğlu, ne kötü söyledin! Eğer bu ayet senin yorumladığın gibi olsaydı ‘ikisi arasında gidip gelmemesinde sakınca yoktur’ denirdi. Fakat bu ayet ensar hakkında indi: Onlar İslam’dan önce, müşellel denilen yerde tapındıkları Menât adlı put için telbiye getirirlerdi. Böyle telbiye getiren kimse, Safâ ile Merve arasında gidip gelmekten çekinirdi. Müslüman olunca bunu Peygambere sordular ve ‘Biz Safâ ile Merve arasında gidip gelmekten çekinirdik’ dediler. Bunun üzerine ‘Safâ ile Merve Allah’ın işaretlerindendir…’ ayeti indirildi.
Üstelik Peygamber Safâ ile Merve arasında gidip gelmeyi uygulama olarak yerleştirmiştir; kimsenin bunu terk etme hakkı yoktur.”
Urve devamla dedi ki:
Ben bunu Ebû Bekir b. Abdurrahman’a anlattım; o da dedi ki:
“Bu, benim daha önce işitmediğim bir bilgidir. Ben ilim ehli bazı kimselerin, Âişe’nin ‘Menât için telbiye getirenler’ diye özel olarak andıkları grup dışında insanların hepsinin Safâ ile Merve arasında gidip geldiğini söylediklerini duydum. Sonra Allah Kâbe’yi tavaf etmeyi zikredip Safâ ile Merve’yi (başta) zikretmeyince, ‘Ey Allah’ın Elçisi, biz Safâ ile Merve arasında gidip gelirdik; Allah Kâbe’yi tavaf etmeyi indirdi ama Safâ’yı anmadı; Safâ ile Merve arasında gidip gelmemizde bir sakınca var mı?’ dediler. Bunun üzerine ‘Safâ ile Merve Allah’ın işaretlerindendir…’ ayeti indirildi.”
Ebû Bekir b. Abdurrahman dedi ki:
“Ben, bu ayetin iki grup hakkında da indiğini düşünüyorum: Cahiliye döneminde Safâ ile Merve arasında gidip gelmekten çekinenler ve İslam’da da, önce yalnız Kâbe’yi tavaf emredilip Safâ zikredilmediği için, Safâ ile Merve arasında gidip gelmekten çekinenler.”