Buhari 4978:
Ubeydullah b. Mûsâ bize rivayet etti; Şeybân’dan; Yahyâ’dan; Ebû Seleme’den:
Ebû Seleme dedi ki: Âişe ve İbn Abbas bana haber verdi. İkisi şöyle dedi: Peygamber Mekke’de on yıl kaldı; bu süre içinde ona Kur’an indiriliyordu. Medine’de de on yıl kaldı.
Buhari Fedailül-Kuran 1
Buhari 4979:
önceki ile aynıdır.
Buhari 4980:
Mûsâ b. İsmâîl bize rivayet etti; Mu‘temir bize rivayet etti. Dedi ki: Babamdan işittim; Ebû Osman’dan:
Ebû Osman dedi ki: Bana, Cibril’in Peygambere geldiği, o sırada yanında Ümmü Seleme bulunduğu bildirildi. Cibril konuşmaya başladı. Bunun üzerine Peygamber Ümmü Seleme’ye:
“Bu kim?” dedi; ya da buna benzer bir söz söyledi.
Ümmü Seleme:
“Bu Dihye’dir” dedi.
O (gelen kişi) kalkıp gidince Ümmü Seleme dedi ki:
“Vallahi, Peygamberin Cibril’in haberini anlattığı hutbesini işitinceye kadar onun gerçekten o (Dihye) olduğundan başka bir şey sanmadım.” Ya da buna benzer bir söz söyledi.
(Anlatıcının) babası dedi ki: Ebû Osman’a, “Bunu kimden işittin?” dedim.
“Üsâme b. Zeyd’den” dedi.
Ebû Osman dedi ki: Bana, Cibril’in Peygambere geldiği, o sırada yanında Ümmü Seleme bulunduğu bildirildi. Cibril konuşmaya başladı. Bunun üzerine Peygamber Ümmü Seleme’ye:
“Bu kim?” dedi; ya da buna benzer bir söz söyledi.
Ümmü Seleme:
“Bu Dihye’dir” dedi.
O (gelen kişi) kalkıp gidince Ümmü Seleme dedi ki:
“Vallahi, Peygamberin Cibril’in haberini anlattığı hutbesini işitinceye kadar onun gerçekten o (Dihye) olduğundan başka bir şey sanmadım.” Ya da buna benzer bir söz söyledi.
(Anlatıcının) babası dedi ki: Ebû Osman’a, “Bunu kimden işittin?” dedim.
“Üsâme b. Zeyd’den” dedi.
Buhari 4981:
Abdullah b. Yusuf bize rivayet etti; Leys bize rivayet etti; Saîd el-Makburî bize rivayet etti; babasından; Ebû Hureyre’den:
Ebû Hureyre dedi ki: Peygamber şöyle dedi:
“Peygamberlerden hiçbir peygamber yoktur ki, insanlığın benzerine iman ettiği bir şey kendisine verilmiş olmasın. Bana verilen ise, Allah’ın bana vahyettiği vahiydir. Bu yüzden kıyamet gününde onların en çok tabi olunanı olmayı umarım.”
Ebû Hureyre dedi ki: Peygamber şöyle dedi:
“Peygamberlerden hiçbir peygamber yoktur ki, insanlığın benzerine iman ettiği bir şey kendisine verilmiş olmasın. Bana verilen ise, Allah’ın bana vahyettiği vahiydir. Bu yüzden kıyamet gününde onların en çok tabi olunanı olmayı umarım.”
Buhari 4982:
Amr b. Muhammed bize rivayet etti; Yakub b. İbrahim bize rivayet etti; babam bize rivayet etti; Sâlih b. Keysân’dan; İbn Şihâb’dan:
İbn Şihâb dedi ki: Enes b. Mâlik bana haber verdi:
Allah, Peygamberinin vefatından önce vahyi ardı ardına sürdürdü; nihayet onu vefat ettirdiğinde vahiy en yoğun olduğu dönemdeydi. Sonra Allah’ın elçisi vefat etti.
İbn Şihâb dedi ki: Enes b. Mâlik bana haber verdi:
Allah, Peygamberinin vefatından önce vahyi ardı ardına sürdürdü; nihayet onu vefat ettirdiğinde vahiy en yoğun olduğu dönemdeydi. Sonra Allah’ın elçisi vefat etti.
Buhari 4983:
Ebû Nuaym bize rivayet etti; Süfyân bize rivayet etti; Esved b. Kays’tan:
Esved b. Kays dedi ki: Cündüb’ü şöyle derken işittim:
Peygamber rahatsızlandı; bir gece ya da iki gece kalkamadı. Bunun üzerine bir kadın ona geldi ve:
“Ey Muhammed! Şeytanının seni terk ettiğini görüyorum; iki ya da üç gecedir onun sana yaklaştığını görmüyorum” dedi.
Bunun üzerine Allah şu ayetleri indirdi:
“Duha’ya andolsun; gece sakinleştiğinde ona andolsun; Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı.”
Esved b. Kays dedi ki: Cündüb’ü şöyle derken işittim:
Peygamber rahatsızlandı; bir gece ya da iki gece kalkamadı. Bunun üzerine bir kadın ona geldi ve:
“Ey Muhammed! Şeytanının seni terk ettiğini görüyorum; iki ya da üç gecedir onun sana yaklaştığını görmüyorum” dedi.
Bunun üzerine Allah şu ayetleri indirdi:
“Duha’ya andolsun; gece sakinleştiğinde ona andolsun; Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı.”