Bize İsmâil rivayet etti. Dedi ki: Bize Mâlik b. Enes, Hişâm b. Urve’den, babasından, müminlerin annesi Âişe’den rivayet etti ki:

Resûlullah hastalığında: “Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kıldırsın” dedi.

Âişe dedi ki: “Ben dedim ki: Ebû Bekir senin yerinde durursa ağlamaktan insanlara duyuramaz; Ömer’e emret de insanlara namaz kılsın.”

(Nebi) dedi ki: “Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kılsın.”

Âişe, Hafsa’ya dedi ki: “Ona söyle: Ebû Bekir senin yerinde durursa ağlamaktan insanlara duyuramaz; Ömer’e emret de insanlara namaz kılsın.”

Hafsa bunu yaptı. Resûlullah dedi ki: “Yeter! Siz gerçekten Yusuf’un arkadaşlarısınız. Ebû Bekir’e emredin, insanlara namaz kılsın.”

Hafsa, Âişe’ye dedi ki: “Senden bana bir hayır isabet etmeyecekmiş.”