Bize Muhammed b. Yûsuf rivayet etti. Bize Süfyân, İsmâil b. Ebî Hâlid’den, Kays b. Ebî Hâzim’den, Ebû Mes‘ûd’dan rivayet etti. (Ebû Mes‘ûd) dedi ki:

Bir adam dedi: “Ey Allah’ın Elçisi, falanca bize sabah namazında uzun okuduğu için ben sabah namazına gecikiyorum.”

Resûlullah öfkelendi; o günkü kadar şiddetli bir yerde onun öfkelendiğini hiç görmedim. Sonra şöyle dedi:

“Ey insanlar! İçinizde insanları kaçıranlar var. Kim insanlara imamlık yaparsa hafif tutsun. Çünkü arkasında zayıf, yaşlı ve ihtiyacı olan vardır.”

Bize Âdem b. Ebî İyâs rivayet etti. Dedi ki: Bize Şu‘be rivayet etti. Dedi ki: Bize Muhârib b. Dişâr rivayet etti. Dedi ki: Câbir b. Abdullah el-Ensârî’yi şöyle derken işittim:

Bir adam, gece bastırmışken iki su devesiyle geldi. Muâz’ı namaz kılarken buldu. Devesini bıraktı ve Muâz’a geldi. Muâz Bakara sûresini veya Nisâ sûresini okudu. Adam (namazdan) çıktı gitti. Sonra Muâz’ın onu (ayıplayarak) hedef aldığını öğrendi. Adam Nebi’ye geldi ve Muâz’ı ona şikâyet etti. Nebi şöyle dedi:

“Ey Muâz! Fitneye düşüren misin? — yahut ‘fitneye düşürücü’ diyerek üç defa —.
‘Sebbih isme rabbike (A‘lâ)’, ‘Ve’ş-şemsi ve duhâhâ (Şems)’, ‘Ve’l-leyli izâ yağşâ (Leyl)’ ile kılsaydın ya! Çünkü senin arkanda yaşlı, zayıf ve ihtiyacı olan kimse namaz kılıyor.”

(Ben) zannederim bu (cümle) hadisin içindedir.

Ebû Abdullah dedi ki: Saîd b. Mesrûk, Mis‘ar ve Şeybânî de onu takip etti.

(Amr dedi ki:) Ubeydullah b. Miksem ve Ebû’z-Zübeyr de Câbir’den: “Muâz yatsıda Bakara’yı okudu” diye rivayet etti.

A‘meş de Muhârib’den bunu takip etti.