Bize Abdullah b. Abdülvehhâb rivayet etti. Dedi ki: Bize Hammâd b. Zeyd rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdülhamîd (ez-Ziyâdî’nin arkadaşı) rivayet etti. Dedi ki: Abdullah b. el-Hâris’i işittim. Dedi ki:

İbn Abbâs çamurlu bir günde bize hutbe okudu. Müezzin “Hayye ale’s-salâh”a gelince ona emretti:

“(Ezanın içinde) ‘Namaz, konak yerlerindedir.’ de.”

İnsanlar birbirine baktı; sanki bunu yadırgamışlardı. O da dedi ki:

“Sanki bunu yadırgadınız. Bunu benden daha hayırlı olan yaptı— yani Nebi. Bu bir azîmettir; ben sizi sıkıntıya sokmayı hoş görmedim.”

Hammâd’dan, Âsım’dan, Abdullah b. el-Hâris’ten, İbn Abbâs’tan da buna benzeri rivayet edilmiştir; ancak orada: “Sizi günaha sokmayı hoş görmedim; (yoksa) dizlerinize kadar çamuru çiğneyerek gelirsiniz.” dedi.

Bize Müslim b. İbrâhim rivayet etti. Dedi ki: Bize Hişâm, Yahyâ’dan, Ebû Seleme’den rivayet etti. (Ebû Seleme) dedi ki:

Ebû Saîd el-Hudrî’ye sordum; dedi ki:

Bir bulut geldi de yağmur yağdı; tavan akmaya başladı. Tavan hurma dalındandı. Namaz için ikamet getirildi. Resûlullah’ı su ve çamur içinde secde ederken gördüm; hatta onun alnında çamurun izini gördüm.

Bize Âdem rivayet etti. Dedi ki: Bize Şu‘be rivayet etti. Dedi ki: Bize Enes b. Sîrîn rivayet etti. Dedi ki:

Enes’i şöyle derken işittim:

Ensardan bir adam dedi ki: “Ben seninle birlikte namaz kılamıyorum.” O iri bir adamdı. Nebi için yemek yaptı ve onu evine davet etti. Nebi için bir hasır serdi ve hasırın bir tarafını suyla serpti. Nebi onun üzerinde iki rek‘at namaz kıldı.

Sonra Cârûd ailesinden bir adam Enes’e: “Nebi kuşluk (duhâ) namazı kılar mıydı?” dedi. Enes: “Onu, ancak o gün kıldığını gördüm.” dedi.