Bize İbnü’l-Müsennâ rivayet etti. Dedi ki: Bana Günder rivayet etti. Dedi ki: Bize Şu‘be rivayet etti. Dedi ki: Süleyman eş-Şeybânî’yi işittim. Dedi ki: Şa‘bî’yi işittim. Dedi ki:

Nebi ile birlikte “atılmış/kenara bırakılmış” bir kabirden geçen kimse bana haber verdi: Nebi onlara imam oldu, onlar da onun üzerine saf oldular.

Ben dedim ki: “Ey Ebû Amr, sana bunu kim haber verdi?” Dedi ki: “İbn Abbas.”

Bize Ali b. Abdullah rivayet etti. Dedi ki: Bize Süfyan rivayet etti. Dedi ki: Bana Safvân b. Süleym, Atâ b. Yesâr’dan, o da Ebû Saîd el-Hudrî’den, o da Nebi’den rivayet etti ki (Nebi) şöyle dedi:

“Cuma günü gusül, her ihtilam olmuş kimse üzerine vaciptir.”

Bize Ali b. Abdullah rivayet etti. Dedi ki: Bize Süfyan haber verdi; Amr’dan. (Amr) dedi ki: Bana Kureyb, İbn Abbas’tan haber verdi. (İbn Abbas) dedi ki:

Bir gece halam Meymûne’nin yanında kaldım. Nebi uyudu. Gecenin bir kısmı olunca Resûlullah kalktı; asılı bir tulumdan hafif bir abdest aldı —Amr bunu iyice hafifletiyor ve çok azaltıyordu— sonra kalkıp namaz kılmaya başladı.

Ben de kalktım; onun aldığına benzer şekilde abdest aldım. Sonra geldim ve solunda durdum; beni çevirdi, sağında durdurdu.

Sonra Allah’ın dilediği kadar namaz kıldı. Sonra yatıp uyudu; hatta horladı/nefes sesi çıkardı. Derken bir çağıran geldi, ona namazı haber veriyordu. O da onunla birlikte namaza kalktı; namaz kıldı ve yeniden abdest almadı.

Biz Amr’a dedik ki: “Bazı insanlar ‘Nebi’nin gözü uyur ama kalbi uyumaz’ diyor.” Amr dedi ki: “Ubeyd b. Umeyr’i işittim, ‘Peygamberlerin rüyası vahiydir’ derdi.” Sonra şu ayeti okudu:

“Ben rüyada seni boğazladığımı görüyorum.”

Bize İsmail rivayet etti. Dedi ki: Bana Mâlik, İshak b. Abdullah b. Ebî Talha’dan, o da Enes b. Mâlik’ten rivayet etti ki:

Onun ninesi Müleyke, yaptığı bir yemeğe Resûlullah’ı davet etti. O da ondan yedi ve dedi ki:

“Kalkın da size namaz kıldırayım.”

Ben, uzun süre kullanıldığı için kararmış olan bir hasıra gittim; onu suyla ıslattım. Resûlullah ayağa kalktı, benimle birlikte bir yetim (de durdu); yaşlı kadın ise arkamızdaydı. Bize iki rekât namaz kıldırdı.

Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik’ten; o da İbn Şihâb’dan; o da Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’den; o da İbn Abbas’tan rivayet etti ki (İbn Abbas) şöyle dedi:

O sırada ben, ihtilama yaklaşmış bir haldeyken, dişi bir eşeğe binmiş olarak geldim. Resûlullah Mina’da, önünde bir duvar olmaksızın insanlara namaz kıldırıyordu.

Safın bir kısmının önünden geçtim. Sonra indim, dişi eşeği otlasın diye saldım, (sonra) safa girdim. Kimse bunu bana yadırgamadı.

Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti. Dedi ki: Bize Şuayb, Zührî’den rivayet etti. (Zührî) dedi ki: Bana Urve b. Zübeyr, Âişe’den haber verdi ki Âişe dedi:

Nebi yatsı namazını geciktirdi.

Ayyâş dedi ki: Bize Abdüla‘lâ rivayet etti. Dedi ki: Bize Ma‘mer, Zührî’den; o da Urve’den; o da Âişe’den rivayet etti; (Âişe) dedi ki:

Resûlullah yatsı namazını geciktirdi; ta ki Ömer ona seslendi: “Kadınlar ve çocuklar uyudu.”

Resûlullah çıktı ve dedi ki:

“Yeryüzündeki halktan bu namazı sizden başka kılan yoktur.”

O günlerde Medine halkından başka kimse namaz kılmazdı.

Bize Amr b. Ali rivayet etti. Dedi ki: Bize Yahyâ rivayet etti. Dedi ki: Bize Süfyan rivayet etti. Dedi ki: Bana Abdurrahman b. Âbis rivayet etti. (Abdurrahman) dedi ki: İbn Abbas’ı işittim; dedi ki:

Bir adam ona dedi ki: “Resûlullah ile birlikte çıkışı (dışarı çıkışı) gördün mü?” Dedi ki: “Evet. Ona yakınlığım olmasaydı bunu göremezdim —yani küçük oluşundan dolayı—.”

Kesîr b. Salt’ın evinin yanındaki işaret yerine geldi. Sonra hutbe verdi. Sonra kadınlara geldi; onları öğütledi, hatırlattı ve sadaka vermelerini emretti. Kadın elini boğazına doğru götürüp Bilâl’in elbisesine atmaya başladı. Sonra o ve Bilâl eve geldi.