Bize Âdem dedi ki: Bize Şu‘be, Eyyûb’dan, Nâfi‘’den rivayet etti. (Nâfi‘) dedi ki:

İbn Ömer, farz namazı kıldığı yerde aynı yerde (sonra da) namaz kılardı. Kasım da bunu yaptı.

Ebû Hureyre’den, bunu Nebi’ye yükselttiği (merfû olarak) zikredilir: “İmam, kendi yerinde nafile kılmaz.” Fakat bu sahih olmamıştır.

Bize Ebû’l-Velîd rivayet etti. Dedi ki: Bize İbrâhim b. Sa‘d rivayet etti. Dedi ki: Bize Zührî, Hind bint el-Hâris’ten, o da Ümmü Seleme’den rivayet etti ki:

Nebi selam verince, yerinde biraz beklerdi.

İbn Şihâb dedi ki: Biz bunu —Allah daha iyi bilir— kadınlardan ayrılanların çıkıp gitmesi için (yaptığını) görürüz.

İbn Ebî Meryem dedi ki: Bize Nâfi‘ b. Yezîd haber verdi. Dedi ki: Bana Ca‘fer b. Rebîa haber verdi ki, İbn Şihâb ona yazdı; dedi ki: Bana Hind bint el-Hâris el-Firâsiyye haber verdi, Ümmü Seleme’den —Nebi’nin eşi—; (Ümmü Seleme) dedi ki:

(Nebi) selam verirdi; kadınlar hemen ayrılır, Resûlullah ayrılmadan önce evlerine girerlerdi.

İbn Vehb, Yûnus’tan, o da İbn Şihâb’dan: Bana Hind el-Firâsiyye haber verdi, dedi.

Osman b. Ömer: Bize Yûnus, Zührî’den haber verdi; dedi ki: Bana Hind el-Firâsiyye anlattı.

Zübeydî: Zührî bana haber verdi ki, Hind bint el-Hâris el-Kureşiyye ona haber vermiş; o, Ma‘bed b. Mikdâd’ın nikâhı altındaydı —o Benî Zühre’nin müttefiki idi— ve Nebi’nin eşlerinin yanına girerdi.

Şuayb, Zührî’den: Bana Hind el-Kureşiyye anlattı, dedi.

İbn Ebî Atîk, Zührî’den, Hind el-Firâsiyye’den (rivayet etti).

Leys dedi ki: Bana Yahyâ b. Saîd rivayet etti; o da İbn Şihâb’dan; o da Kureyş’ten bir kadından; o da Nebi’den rivayet etti.

önceki ile aynıdır.