Buhari 6646:
Abdullah b. Mesleme bize rivayet etti.
Mâlik’ten; o da Nâfi‘den; o da Abdullah b. Ömer’den (naklen):
Resûlullah, bir topluluk içinde yürüyen Ömer b. el-Hattâb’a yetişti; Ömer babası üzerine yemin ediyordu. Resûlullah şöyle buyurdu:
“Dikkat edin! Allah, babalarınız üzerine yemin etmenizi yasaklıyor. Kim yemin edecekse Allah üzerine yemin etsin; yahut sussun.”
Buhari Eyman 4
Buhari 6647:
Saîd b. Ufeyr bize rivayet etti.
İbn Vehb bize rivayet etti.
Yûnus, İbn Şihâb’dan (naklen) rivayet etti. İbn Şihâb dedi ki:
Sâlim dedi ki: İbn Ömer dedi ki: Ömer’i işittim, şöyle diyordu:
Resûlullah bana şöyle dedi: “Allah, babalarınız üzerine yemin etmenizi yasaklıyor.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin olsun, Peygamber’i bunu söylerken işittiğimden beri ne (babam üzerine) yemin ettim, ne de başkasından bunu naklettim.”
Mücâhid dedi ki: “Veya ilimden bir eser” ifadesi, “ilim nakleder” demektir.
Bu rivayette ez-Zührî’den (naklen) Akîl, Zübeydî ve İshak el-Kelbî de onu takip etmiştir.
İbn Uyeyne ve Ma‘mer de ez-Zührî’den; o da Sâlim’den; o da İbn Ömer’den (naklen) rivayet etmişlerdir: Peygamber, Ömer’i (babası üzerine yemin ederken) işitmiştir.
İbn Vehb bize rivayet etti.
Yûnus, İbn Şihâb’dan (naklen) rivayet etti. İbn Şihâb dedi ki:
Sâlim dedi ki: İbn Ömer dedi ki: Ömer’i işittim, şöyle diyordu:
Resûlullah bana şöyle dedi: “Allah, babalarınız üzerine yemin etmenizi yasaklıyor.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin olsun, Peygamber’i bunu söylerken işittiğimden beri ne (babam üzerine) yemin ettim, ne de başkasından bunu naklettim.”
Mücâhid dedi ki: “Veya ilimden bir eser” ifadesi, “ilim nakleder” demektir.
Bu rivayette ez-Zührî’den (naklen) Akîl, Zübeydî ve İshak el-Kelbî de onu takip etmiştir.
İbn Uyeyne ve Ma‘mer de ez-Zührî’den; o da Sâlim’den; o da İbn Ömer’den (naklen) rivayet etmişlerdir: Peygamber, Ömer’i (babası üzerine yemin ederken) işitmiştir.
Buhari 6648:
Mûsâ b. İsmâil bize rivayet etti.
Abdülazîz b. Müslim bize rivayet etti.
Abdullah b. Dînâr dedi ki: Abdullah b. Ömer’i işittim, şöyle dedi:
Resûlullah şöyle buyurdu:
“Babalarınız üzerine yemin etmeyin!”
Abdülazîz b. Müslim bize rivayet etti.
Abdullah b. Dînâr dedi ki: Abdullah b. Ömer’i işittim, şöyle dedi:
Resûlullah şöyle buyurdu:
“Babalarınız üzerine yemin etmeyin!”
Buhari 6649:
Kuteybe bize rivayet etti.
Abdülvehhâb, Eyyûb’dan; o da Ebû Kılâbe ve el-Kâsım et-Temîmî’den; onlar da Zehdem’den (naklen) rivayet ettiler. Zehdem dedi ki:
Cerm kabilesinden şu mahalle ile Eş‘arîler arasında sevgi ve kardeşlik vardı. Biz Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin yanındaydık. Önüne, içinde tavuk eti bulunan bir yemek getirildi. Yanında, Benî Teymullah’tan, kıpkırmızı tenli, sanki azatlılardan biri gibi olan bir adam vardı. Ebû Mûsâ onu yemeğe çağırdı. Adam dedi ki:
“Ben onun bir şey yediğini gördüm; tiksindim; bu yüzden onu yememeye yemin ettim.”
Ebû Mûsâ dedi ki:
“Kalk, sana bununla ilgili bir şey anlatayım: Ben, Eş‘arîlerden bir grupla Resûlullah’a geldim; binek istedik. O da şöyle dedi:
‘Allah’a yemin olsun ki sizi bindirmeyeceğim; bende sizi bindirecek bir şey de yok.’
Sonra Resûlullah’a ganimet develeri getirildi; bizi sordu:
‘Eş‘arîler nerede?’ dedi.
Bize tepeleri beyaz beş deve verilmesini emretti.
Yola çıkınca dedik ki:
‘Biz ne yaptık! Resûlullah bizi bindirmeyeceğine yemin etti, üstelik bindirecek bir şey de yok dedi; sonra bizi bindirdi. Resûlullah’ın yemini (konusunda) onu gafletimizle aştık. Allah’a yemin olsun, asla kurtulamayız!’
Ona döndük ve dedik ki:
‘Seni bize binek vermen için çağırdık; sen bizi bindirmeyeceğine yemin ettin ve bindirecek bir şeyin olmadığını söyledin; sonra bizi bindirdin.’
Resûlullah şöyle dedi:
‘Sizi ben bindirmedim; sizi Allah bindirdi. Allah’a yemin olsun ki, bir yemin eder de, ondan daha hayırlı bir şeyi görürsem, mutlaka daha hayırlı olanı yapar ve o yeminden çözülürüm.’”
Abdülvehhâb, Eyyûb’dan; o da Ebû Kılâbe ve el-Kâsım et-Temîmî’den; onlar da Zehdem’den (naklen) rivayet ettiler. Zehdem dedi ki:
Cerm kabilesinden şu mahalle ile Eş‘arîler arasında sevgi ve kardeşlik vardı. Biz Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin yanındaydık. Önüne, içinde tavuk eti bulunan bir yemek getirildi. Yanında, Benî Teymullah’tan, kıpkırmızı tenli, sanki azatlılardan biri gibi olan bir adam vardı. Ebû Mûsâ onu yemeğe çağırdı. Adam dedi ki:
“Ben onun bir şey yediğini gördüm; tiksindim; bu yüzden onu yememeye yemin ettim.”
Ebû Mûsâ dedi ki:
“Kalk, sana bununla ilgili bir şey anlatayım: Ben, Eş‘arîlerden bir grupla Resûlullah’a geldim; binek istedik. O da şöyle dedi:
‘Allah’a yemin olsun ki sizi bindirmeyeceğim; bende sizi bindirecek bir şey de yok.’
Sonra Resûlullah’a ganimet develeri getirildi; bizi sordu:
‘Eş‘arîler nerede?’ dedi.
Bize tepeleri beyaz beş deve verilmesini emretti.
Yola çıkınca dedik ki:
‘Biz ne yaptık! Resûlullah bizi bindirmeyeceğine yemin etti, üstelik bindirecek bir şey de yok dedi; sonra bizi bindirdi. Resûlullah’ın yemini (konusunda) onu gafletimizle aştık. Allah’a yemin olsun, asla kurtulamayız!’
Ona döndük ve dedik ki:
‘Seni bize binek vermen için çağırdık; sen bizi bindirmeyeceğine yemin ettin ve bindirecek bir şeyin olmadığını söyledin; sonra bizi bindirdin.’
Resûlullah şöyle dedi:
‘Sizi ben bindirmedim; sizi Allah bindirdi. Allah’a yemin olsun ki, bir yemin eder de, ondan daha hayırlı bir şeyi görürsem, mutlaka daha hayırlı olanı yapar ve o yeminden çözülürüm.’”