Buhari 6678:
Muhammed b. el-Alâ bana rivayet etti.
Ebû Üsâme, Bureyd’den; o da Ebû Burde’den; o da Ebû Mûsâ’dan (naklen) rivayet etti. Ebû Mûsâ dedi ki:
Arkadaşlarım beni Peygamber’e, binek istemek için gönderdi. Peygamber dedi ki:
“Allah’a yemin olsun ki sizi hiçbir şeye bindirmeyeceğim!”
Ona, kızgın olduğu bir zamanda rastlamıştım. Yanına (bir süre sonra tekrar) geldiğimde şöyle dedi:
“Git, arkadaşlarına söyle: Allah —ya da Allah’ın Resûlü— sizi bindiriyor.”
Buhari Eyman 18
Buhari 6679:
Abdülazîz bize rivayet etti.
İbrahim bize rivayet etti.
Sâlih’ten; o da İbn Şihâb’dan (naklen) rivayet etti.
Ayrıca Haccâc bize rivayet etti.
Abdullah b. Ömer en-Nümeyrî bize rivayet etti.
Yûnus b. Yezîd el-Eylî bize rivayet etti. Yûnus dedi ki:
Zührî’yi işittim. O dedi ki: Urve b. Zübeyr’i, Saîd b. el-Müseyyeb’i, Alkame b. Vakkâs’ı ve Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’yi, Peygamber’in eşi Âişe’nin ifk olayı hakkındaki hadisinden (bölümler) anlatırken işittim.
Allah onu, söylediklerinden temize çıkardı. (Her biri) bana hadisin bir kısmını anlattı.
Allah, benim beraatım hakkında “İfk iftirasını getirenler…” diye başlayan on ayetin tamamını indirdi.
Bunun üzerine Ebû Bekir es-Sıddîk — Mistah’a akrabalığı sebebiyle nafaka verirdi — şöyle dedi:
“Allah’a yemin olsun ki, Âişe hakkında söylediği şeyden sonra Mistah’a artık hiçbir şey harcamayacağım!”
Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi:
“Sizden fazilet ve genişlik sahibi olanlar, akrabalara…” ayeti.
Ebû Bekir dedi ki:
“Evet, Allah’a yemin olsun ki Allah’ın beni bağışlamasını seviyorum.”
Sonra Mistah’a verdiği nafakayı tekrar geri verdi ve dedi ki:
“Allah’a yemin olsun, onu ondan asla çekip almayacağım.”
İbrahim bize rivayet etti.
Sâlih’ten; o da İbn Şihâb’dan (naklen) rivayet etti.
Ayrıca Haccâc bize rivayet etti.
Abdullah b. Ömer en-Nümeyrî bize rivayet etti.
Yûnus b. Yezîd el-Eylî bize rivayet etti. Yûnus dedi ki:
Zührî’yi işittim. O dedi ki: Urve b. Zübeyr’i, Saîd b. el-Müseyyeb’i, Alkame b. Vakkâs’ı ve Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’yi, Peygamber’in eşi Âişe’nin ifk olayı hakkındaki hadisinden (bölümler) anlatırken işittim.
Allah onu, söylediklerinden temize çıkardı. (Her biri) bana hadisin bir kısmını anlattı.
Allah, benim beraatım hakkında “İfk iftirasını getirenler…” diye başlayan on ayetin tamamını indirdi.
Bunun üzerine Ebû Bekir es-Sıddîk — Mistah’a akrabalığı sebebiyle nafaka verirdi — şöyle dedi:
“Allah’a yemin olsun ki, Âişe hakkında söylediği şeyden sonra Mistah’a artık hiçbir şey harcamayacağım!”
Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi:
“Sizden fazilet ve genişlik sahibi olanlar, akrabalara…” ayeti.
Ebû Bekir dedi ki:
“Evet, Allah’a yemin olsun ki Allah’ın beni bağışlamasını seviyorum.”
Sonra Mistah’a verdiği nafakayı tekrar geri verdi ve dedi ki:
“Allah’a yemin olsun, onu ondan asla çekip almayacağım.”
Buhari 6680:
Ebû Ma‘mer bize rivayet etti.
Abdülvâris bize rivayet etti.
Eyyûb, Kâsım’dan; o da Zehdem’den (naklen) rivayet etti. Zehdem dedi ki:
Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin yanındaydık. (Ebû Mûsâ şöyle dedi:)
Eş‘arîlerden bir grupla Resûlullah’a geldim. Ona, kızgın olduğu bir zamanda rastladım. Ondan binek istedik; o da bizi bindirmeyeceğine yemin etti. Sonra şöyle dedi:
“Allah’a yemin olsun ki, Allah dilerse, bir yemin eder de ondan daha hayırlı bir şeyi görürsem, mutlaka daha hayırlı olanı yapar ve o yeminden çözülürüm.”
Abdülvâris bize rivayet etti.
Eyyûb, Kâsım’dan; o da Zehdem’den (naklen) rivayet etti. Zehdem dedi ki:
Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin yanındaydık. (Ebû Mûsâ şöyle dedi:)
Eş‘arîlerden bir grupla Resûlullah’a geldim. Ona, kızgın olduğu bir zamanda rastladım. Ondan binek istedik; o da bizi bindirmeyeceğine yemin etti. Sonra şöyle dedi:
“Allah’a yemin olsun ki, Allah dilerse, bir yemin eder de ondan daha hayırlı bir şeyi görürsem, mutlaka daha hayırlı olanı yapar ve o yeminden çözülürüm.”