Buhari 2854:
Muhammed b. Ebî Bekir bize rivayet etti: Fudayl b. Süleyman bize rivayet etti: Ebû Hâzim’den; o da Abdullah b. Ebî Katâde’den; o da babasından:
(İçerik:) Ebû Katâde Peygamber’le birlikte çıktı. Bazı arkadaşları ihramlıyken Ebû Katâde ihramsızdı. Onlar, Ebû Katâde görmeden önce bir yaban eşeği gördüler. Ebû Katâde görünce kendi atına (adı Cerâde) bindi. Onlardan kamçısını uzatmalarını istedi; kabul etmediler. O da (kamçıyı) kendi aldı, yaban eşeğine saldırdı ve onu yaralayıp yere serdi. Sonra o da yedi, onlar da yediler. Ardından pişman oldular.
Peygambere yetiştiklerinde Peygamber:
“Yanınızda ondan bir şey var mı?” dedi.
“Yanımızda onun bir bacağı var.” dediler.
Peygamber onu aldı ve yedi.
Buhari Cihad 46
Buhari 2855:
Ali b. Abdullah b. Ca‘fer bize rivayet etti: Ma‘n b. Îsâ bize rivayet etti: Übeyy b. Abbas b. Sehl’den; o da babasından; o da dedesinden:
Dedi ki:
Bizim bahçemizde Peygamber’e ait “el-Luhayf” adlı bir at vardı.
Ebû Abdullah dedi ki: Bazıları “el-Luhayf” değil “el-Luhayf/el-Luhayf’e yakın başka bir okunuş” demiştir (yani adın okunuşunda ihtilaf var).
Dedi ki:
Bizim bahçemizde Peygamber’e ait “el-Luhayf” adlı bir at vardı.
Ebû Abdullah dedi ki: Bazıları “el-Luhayf” değil “el-Luhayf/el-Luhayf’e yakın başka bir okunuş” demiştir (yani adın okunuşunda ihtilaf var).
Buhari 2856:
İshak b. İbrahim bana haber verdi: Yahyâ b. Âdem’i dinlemiş. Yahyâ b. Âdem bize rivayet etti: Ebû Ahvas bize rivayet etti: Ebû İshak’tan; o da Amr b. Meymûn’dan; o da Muâz’dan:
Muâz dedi ki:
Ben, “Ufeyr” denilen bir eşeğin üzerinde Peygamber’in arkasında oturuyordum. Peygamber bana:
“Ey Muâz! Allah’ın kulları üzerindeki hakkını ve kulların Allah üzerindeki hakkını bilir misin?” dedi.
Ben: “Allah ve elçisi daha iyi bilir.” dedim.
Peygamber şöyle buyurdu:
“Allah’ın kulları üzerindeki hakkı: O’na ibadet etmeleri ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmamalarıdır. Kulların Allah üzerindeki hakkı ise: O’na hiçbir şeyi ortak koşmayan kimseye azap etmemesidir.”
Ben: “Ey Allah’ın elçisi, bunu insanlara müjdelemeyeyim mi?” dedim.
Peygamber: “Müjdeleme; gevşeyip dayanırlar (rehavete kapılırlar).” dedi.
Muâz dedi ki:
Ben, “Ufeyr” denilen bir eşeğin üzerinde Peygamber’in arkasında oturuyordum. Peygamber bana:
“Ey Muâz! Allah’ın kulları üzerindeki hakkını ve kulların Allah üzerindeki hakkını bilir misin?” dedi.
Ben: “Allah ve elçisi daha iyi bilir.” dedim.
Peygamber şöyle buyurdu:
“Allah’ın kulları üzerindeki hakkı: O’na ibadet etmeleri ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmamalarıdır. Kulların Allah üzerindeki hakkı ise: O’na hiçbir şeyi ortak koşmayan kimseye azap etmemesidir.”
Ben: “Ey Allah’ın elçisi, bunu insanlara müjdelemeyeyim mi?” dedim.
Peygamber: “Müjdeleme; gevşeyip dayanırlar (rehavete kapılırlar).” dedi.
Buhari 2857:
Muhammed b. Beşşâr bize rivayet etti: Gündür bize rivayet etti: Şu‘be bize rivayet etti. Şu‘be dedi ki: Katâde’yi Enes b. Mâlik’ten rivayet ederken işittim:
Enes dedi ki:
Medine’de bir panik oldu. Peygamber bizden “Mendûb” denen bir atı ödünç aldı. Sonra şöyle dedi:
“Bir şey görmedik. Onu (atı) denedik; gerçekten deniz gibi (çok hızlı/çok geniş nefesli) bulduk.”
Enes dedi ki:
Medine’de bir panik oldu. Peygamber bizden “Mendûb” denen bir atı ödünç aldı. Sonra şöyle dedi:
“Bir şey görmedik. Onu (atı) denedik; gerçekten deniz gibi (çok hızlı/çok geniş nefesli) bulduk.”