Buhari 2805:
Muhammed b. Saîd el-Huzâî bize rivayet etti: Abdü’l-A‘lâ bize rivayet etti: Humeyd’den; Humeyd dedi ki: Enes’e sordum.
(İkinci isnad:) Amr b. Zürâre bize rivayet etti: Ziyâd bize rivayet etti: Humeyd et-Tavîl bana rivayet etti: Enes’ten:
Enes dedi ki:
“Amcam Enes b. Nadr, Bedir savaşına katılamadı ve dedi ki: ‘Ey Allah’ın elçisi! Müşriklerle yaptığın ilk savaşta bulunamadım. Allah bana müşriklerle savaşmayı gösterirse Allah benim ne yapacağımı mutlaka görecektir.’”
Uhud günü Müslümanlar çözülüp dağılınca şöyle dedi:
“Allah’ım! Şunların yaptıklarından —yani arkadaşlarından— sana özür beyan ederim; şunların yaptıklarından —yani müşriklerden— de sana karşı beri olduğumu bildiririm.”
Sonra ilerledi. Sa‘d b. Muâz onunla karşılaştı. O da dedi ki:
“Ey Sa‘d b. Muâz! Cennet… Nadr’ın Rabbine yemin ederim ki ben onun kokusunu Uhud’un ötesinden duyuyorum!”
Sa‘d dedi ki: “Ey Allah’ın elçisi, onun yaptığını yapmaya gücüm yetmedi.”
Enes dedi ki:
“Onun üzerinde kılıç darbesi, mızrak saplaması veya ok yarası olmak üzere seksenden fazla yara bulduk. Onu öldürülmüş bulduk; müşrikler cesedine işkence yapmışlardı. Onu hiç kimse tanıyamadı; yalnız kız kardeşi parmak uçlarından tanıdı.”
Enes dedi ki:
“Biz, şu ayetin onun ve benzerleri hakkında indiğini görür (ya da öyle zanneder)dik: ‘Müminlerden öyle adamlar vardır ki Allah’a verdikleri sözde durdular…’ ayetin sonuna kadar.”
Ve (Enes) dedi ki:
“Kız kardeşi —adı Rubeyyi‘ idi— bir kadının ön dişini kırmıştı; Resulullah kısası emretti. Enes dedi ki: ‘Ey Allah’ın elçisi! Seni hak ile gönderene yemin ederim ki onun dişi kırılmayacak!’”
Bunun üzerine diyet/bedel üzerinde anlaştılar ve kısası bıraktılar. Resulullah şöyle buyurdu:
“Allah’ın kulları arasında öyleleri vardır ki Allah’a yemin etse, Allah onun yeminini mutlaka gerçekleştirir.”
Buhari Cihad 12
Buhari 2806:
önceki ile aynıdır.
Buhari 2807:
Ebû’l-Yemân bize haber verdi: Şuayb bize rivayet etti: Zührî’den.
İsmail dedi ki: Kardeşim bana rivayet etti: Süleyman’dan; zannederim Muhammed b. Ebî Atîk’ten; o da İbn Şihâb’dan; o da Hârice b. Zeyd’den:
Zeyd b. Sâbit şöyle dedi:
“Sahifeleri mushaflara geçirirken Ahzâb suresinden bir ayeti kaybettim. Resulullah’ın onu okuduğunu işitirdim. Onu ancak Huzeyme b. Sâbit el-Ensârî’nin yanında buldum; Resulullah onun şahitliğini iki kişinin şahitliği yerine saymıştı. (Bulduğum ayet şuydu:) ‘Müminlerden öyle adamlar vardır ki Allah’a verdikleri sözde durdular…’”
İsmail dedi ki: Kardeşim bana rivayet etti: Süleyman’dan; zannederim Muhammed b. Ebî Atîk’ten; o da İbn Şihâb’dan; o da Hârice b. Zeyd’den:
Zeyd b. Sâbit şöyle dedi:
“Sahifeleri mushaflara geçirirken Ahzâb suresinden bir ayeti kaybettim. Resulullah’ın onu okuduğunu işitirdim. Onu ancak Huzeyme b. Sâbit el-Ensârî’nin yanında buldum; Resulullah onun şahitliğini iki kişinin şahitliği yerine saymıştı. (Bulduğum ayet şuydu:) ‘Müminlerden öyle adamlar vardır ki Allah’a verdikleri sözde durdular…’”