Buhari 3190:
Muhammed b. Kesîr bize rivayet etti; Süfyân bize haber verdi; Câmi‘ b. Şeddâd’dan; Safvân b. Muhriz’den; İmrân b. Husayn’dan; şöyle dedi:
“Benî Temîm’den bir grup Peygamber’e geldi. Peygamber: ‘Ey Benî Temîm! Sevinin’ dedi. Onlar: ‘Bize müjde verdin, öyleyse bize ver’ dediler. Bunun üzerine yüzü değişti. Yemenliler geldi. Peygamber: ‘Ey Yemen halkı! Benî Temîm kabul etmediğine göre siz müjdeyi kabul edin’ dedi. Onlar: ‘Kabul ettik’ dediler.
Sonra Peygamber, yaratılışın başlangıcını ve arşı anlatmaya başladı. Derken bir adam geldi ve ‘Ey İmrân! Binen hayvanın kaçtı’ dedi. (İmrân dedi ki:) Keşke kalkmasaydım.”
Buhari Bedil-Halk 1
Buhari 3191:
Ömer b. Hafs b. Gıyâs bize rivayet etti; babam bize rivayet etti; A‘meş bize rivayet etti; Câmi‘ b. Şeddâd’dan; Safvân b. Muhriz’den; o da İmrân b. Husayn’dan; şöyle dedi:
“Peygamber’in yanına girdim; deveyi kapıda bağladım. Benî Temîm’den bir grup geldi. Peygamber: ‘Ey Benî Temîm! Müjdeyi kabul edin’ dedi. Onlar: ‘Bize müjde verdin, öyleyse bize ver’ dediler; bunu iki kez söylediler.
Sonra Yemen halkından bir grup geldi. Peygamber: ‘Ey Yemen halkı! Benî Temîm kabul etmediğine göre siz müjdeyi kabul edin’ dedi. Onlar: ‘Kabul ettik, ey Allah’ın Elçisi’ dediler ve ‘Sana bu iş hakkında soru sormaya geldik’ dediler.
Peygamber: ‘Allah vardı; O’ndan başka hiçbir şey yoktu. Arşı su üzerindeydi. Zikirde (yazıda) her şeyi yazdı. Gökleri ve yeri yarattı’ dedi.
Derken bir seslenen: ‘Ey İbnü’l-Husayn! Deven gitti’ diye seslendi. Gittim; baktım ki serap araya girerek uzaklaşıyor. Allah’a yemin ederim ki, keşke onu bırakmış olsaydım.”
“Peygamber’in yanına girdim; deveyi kapıda bağladım. Benî Temîm’den bir grup geldi. Peygamber: ‘Ey Benî Temîm! Müjdeyi kabul edin’ dedi. Onlar: ‘Bize müjde verdin, öyleyse bize ver’ dediler; bunu iki kez söylediler.
Sonra Yemen halkından bir grup geldi. Peygamber: ‘Ey Yemen halkı! Benî Temîm kabul etmediğine göre siz müjdeyi kabul edin’ dedi. Onlar: ‘Kabul ettik, ey Allah’ın Elçisi’ dediler ve ‘Sana bu iş hakkında soru sormaya geldik’ dediler.
Peygamber: ‘Allah vardı; O’ndan başka hiçbir şey yoktu. Arşı su üzerindeydi. Zikirde (yazıda) her şeyi yazdı. Gökleri ve yeri yarattı’ dedi.
Derken bir seslenen: ‘Ey İbnü’l-Husayn! Deven gitti’ diye seslendi. Gittim; baktım ki serap araya girerek uzaklaşıyor. Allah’a yemin ederim ki, keşke onu bırakmış olsaydım.”
Buhari 3192:
Târik b. Şihâb’dan; Kays b. Müslim’den; Rekabe’den; Îsâ’nın rivayetiyle: Ömer’in şöyle dediği nakledilmiştir:
“Peygamber aramızda bir konuşma yaptı; bize yaratılışın başlangıcından başlayarak, cennet ehlinin menzillerine girmesine ve cehennem ehlinin menzillerine girmesine kadar (olanları) haber verdi. Bunu kim ezberlediyse ezberledi; kim unuttuysa unuttu.”
“Peygamber aramızda bir konuşma yaptı; bize yaratılışın başlangıcından başlayarak, cennet ehlinin menzillerine girmesine ve cehennem ehlinin menzillerine girmesine kadar (olanları) haber verdi. Bunu kim ezberlediyse ezberledi; kim unuttuysa unuttu.”
Buhari 3193:
Abdullah b. Ebî Şeybe bana rivayet etti; Ebû Ahmed’den; Süfyân’dan; Ebû’z-Zinâd’dan; A‘rec’den; Ebû Hureyre’den; şöyle dedi:
“Peygamberin (Allah’tan naklen) şöyle dediğini sanıyorum: ‘Âdemoğlu bana sövdü; ona yakışmaz. Beni yalanladı; ona yakışmaz. Bana sövmesi, “Benim çocuğum vardır” demesidir. Beni yalanlaması da “Beni ilk yarattığı gibi yeniden diriltmez” demesidir.’”
“Peygamberin (Allah’tan naklen) şöyle dediğini sanıyorum: ‘Âdemoğlu bana sövdü; ona yakışmaz. Beni yalanladı; ona yakışmaz. Bana sövmesi, “Benim çocuğum vardır” demesidir. Beni yalanlaması da “Beni ilk yarattığı gibi yeniden diriltmez” demesidir.’”
Buhari 3194:
Kuteybe b. Saîd bize rivayet etti; Muğîre b. Abdurrahman el-Kureşî bize rivayet etti; Ebû’z-Zinâd’dan; A‘rec’den; Ebû Hureyre’den; şöyle dedi: Peygamber şöyle dedi:
“Allah yaratmayı bitirince, kendi katında arşın üstünde bulunan kitabına şunu yazdı: ‘Rahmetim gazabımı geçti.’”
“Allah yaratmayı bitirince, kendi katında arşın üstünde bulunan kitabına şunu yazdı: ‘Rahmetim gazabımı geçti.’”