Selb; öldürülen (düşman askerinin) giymiş olduğu giysisi, süs eşyaları (takıları) ve savaş aletleridir. Aynı şekilde silahı da böyledir. Çünkü savaşırken silahla yardım alır; dolayısıyla silahı, elbisesinden daha öncelikli olarak selb sayılır. Aynı şekilde bineği de böyledir; zira savaşırken -silah da olduğu gibi- atıyla da yardım alır ve bineği, atından daha ileridir. Malına gelince; eğer bu malı üzerine giyilen cinsten değil ise, savaşta kendisinden yardım alınan bir özelliğe sahip olmayan kilimi ve eşyası gibi bir mal da değilse veyahut kendisine ait olmayan bir mal ise, bunlar da selb sayılmaz. Bunu, Evzai ve İmam Şafii söylemiştir. Ancak İmam Şafii iki görüşünden birisine göre; savaşta ihtiyaç duymadığı bir şey olursa bu da selb olmaz, demiştir. Çünkü savaşta kendisinden yardım alınmayan bir şeydir; dolayısıyla adamın çantasındaki (gereksiz) eşyaya benzer.
(Ama) bu zikredilenlerin, “Onun sülbü öldürene aittir.” hadisinin umumi manasına gireceği, şeklinde cevap verilmiştir.