14:1 Bunun üzerine bütün topluluk sesini yükseltti ve halk o gece ağladı.
14:2 Bütün İsrail oğulları Musa’ya ve Harun’a karşı söylendi. Bütün topluluk onlara dedi ki: “Keşke Mısır diyarında ölseydik ya da bu çölde ölseydik!
14:3 RAB bizi neden bu ülkeye getiriyor? Kılıçla düşelim diye mi? Kadınlarımız ve çocuklarımız yağma olacak. Mısır’a dönmemiz bizim için daha iyi değil mi?”
14:4 Birbirlerine şöyle dediler: “Kendimize bir önder seçelim ve Mısır’a dönelim.”
14:5 Bunun üzerine Musa ve Harun, İsrail oğullarının bütün topluluğunun önünde yüzüstü yere kapandılar.
14:6 Ülkeyi araştıranlardan Nun oğlu Yeşu ile Yefunne oğlu Kalev giysilerini yırttılar.
14:7 İsrail oğullarının bütün topluluğuna şöyle dediler: “İçinden geçip araştırdığımız ülke son derece iyi bir ülkedir.
14:8 Eğer RAB bizden hoşnut olursa bizi o ülkeye götürecek ve onu bize verecektir; süt ve bal akan bir ülkedir o.
14:9 Ancak RAB’be karşı isyan etmeyin. Ülkenin halkından da korkmayın; çünkü onlar bizim ekmeğimizdir. Koruyucuları onlardan ayrılmıştır ve RAB bizimledir. Onlardan korkmayın.”
14:10 Fakat bütün topluluk onları taşlamayı konuşuyordu. O sırada RAB’bin görkemi Buluşma Çadırı’nda bütün İsrail oğullarına göründü.
14:11 RAB Musa’ya dedi ki: “Bu halk beni daha ne zamana kadar hor görecek? Aralarında yaptığım bütün belirtilere rağmen daha ne zamana kadar bana inanmayacaklar?
14:12 Onları vebayla vurup yok edeceğim ve seni onlardan daha büyük ve daha güçlü bir ulus yapacağım.”
14:13 Musa RAB’be dedi ki: “O zaman Mısırlılar bunu duyacak. Çünkü bu halkı kendi gücünle onların arasından sen çıkardın.
14:14 Bu ülkenin halkına da söyleyecekler. Onlar senin, ey RAB, bu halkın ortasında bulunduğunu duydular. Senin göz göze görüldüğünü, bulutunun onların üzerinde durduğunu, gündüz bulut sütununda ve gece ateş sütununda önlerinde yürüdüğünü işittiler.
14:15 Eğer bu halkı tek bir adam gibi öldürürsen, ününü duymuş olan uluslar şöyle diyecekler:
14:16 ‘RAB bu halkı kendilerine ant içtiği ülkeye götürmeye gücü yetmediği için onları çölde öldürdü.’
14:17 Şimdi, ey Efendim, gücün büyüsün; söylediğin gibi:
14:18 ‘RAB öfkeye geç kapılan, sevgisi bol, suç ve isyanı bağışlayandır; fakat suçluyu cezasız bırakmaz; babaların suçunu çocukların üzerinde üçüncü ve dördüncü kuşağa kadar yoklar.’
14:19 Büyük sevgin uğruna bu halkın suçunu bağışla. Mısır’dan bu yana bu halka nasıl bağışlayıcı davrandıysan yine öyle davran.”
14:20 RAB dedi ki: “Sözün uyarınca bağışladım.
14:21 Ancak ben yaşadığım sürece ve RAB’bin görkemi bütün yeryüzünü dolduracağı gibi kesin olarak,
14:22 görkemimi ve Mısır’da ve çölde yaptığım belirtileri görmüş olan, buna rağmen beni on kez sınayan ve sözümü dinlemeyen bu adamların hiçbiri,
14:23 atalarına ant içtiğim ülkeyi görmeyecektir. Beni hor görenlerin hiçbiri onu görmeyecektir.
14:24 Fakat kulum Kalev’de farklı bir ruh bulunduğu ve bana bütünüyle bağlı kaldığı için onu gittiği ülkeye götüreceğim; onun soyu orayı miras alacaktır.
14:25 Amaleklilerle Kenanlılar vadide oturuyorlar. Yarın dönün ve Kızıldeniz yolundan çöle doğru gidin.”
14:26 RAB Musa’ya ve Harun’a şöyle dedi:
14:27 “Bu kötü topluluk bana karşı daha ne zamana kadar söylenecek? İsrail oğullarının bana karşı yakınmalarını işittim.
14:28 Onlara de ki: ‘Yaşadığım hakkı için, RAB diyor ki, kulaklarıma söylediğiniz şeyi size yapacağım.
14:29 Cesetleriniz bu çölde düşecek. Sayılanlarınızın tümü, yirmi yaş ve üzerindekilerin hepsi, bana karşı söylenenleriniz yüzünden,
14:30 Yefunne oğlu Kalev ile Nun oğlu Yeşu dışında, elimi kaldırıp sizi yerleştireceğime ant içtiğim ülkeye girmeyecektir.
14:31 Yağma olacak dediğiniz çocuklarınızı ise içeri sokacağım; sizin reddettiğiniz ülkeyi onlar tanıyacaklar.
14:32 Ama siz, cesetleriniz bu çölde düşecek.
14:33 Oğullarınız kırk yıl çölde çobanlık edecek ve cesetleriniz çölde tükeninceye kadar sizin sadakatsizliğinizin cezasını çekecekler.
14:34 Ülkeyi araştırdığınız kırk günün sayısınca, her gün için bir yıl olmak üzere, kırk yıl suçlarınızın cezasını çekeceksiniz. Böylece bana karşı çıkmanın ne olduğunu anlayacaksınız.
14:35 Ben RAB söyledim. Bana karşı birleşen bu kötü topluluğun tümüne bunu kesinlikle yapacağım. Bu çölde tükenecekler ve burada ölecekler.’”
14:36 Musa’nın ülkeyi araştırmak için gönderdiği adamlar dönüp ülke hakkında kötü haber yayarak bütün topluluğu ona karşı söylenmeye sevk etmişlerdi.
14:37 Ülke hakkında kötü haber getiren o adamlar RAB’bin önünde salgınla öldüler.
14:38 Ülkeyi araştırmaya giden adamlardan yalnız Nun oğlu Yeşu ile Yefunne oğlu Kalev sağ kaldı.
14:39 Musa bu sözleri bütün İsrail oğullarına bildirdi. Halk büyük yas tuttu.
14:40 Ertesi sabah erkenden kalkıp dağın tepesine çıktılar ve şöyle dediler: “İşte buradayız. RAB’bin söylediği yere çıkacağız; çünkü günah işledik.”
14:41 Musa dedi ki: “Neden şimdi RAB’bin buyruğunu çiğniyorsunuz? Bu size başarı getirmeyecek.
14:42 Çıkmayın; çünkü RAB aranızda değildir. Düşmanlarınızın önünde bozguna uğrarsınız.
14:43 Amalekliler ve Kenanlılar karşınızda duruyor. Kılıçtan geçirileceksiniz. Çünkü RAB’bin ardından dönüp gittiniz; RAB sizinle olmayacaktır.”
14:44 Buna rağmen dağın tepesine çıkmaya kalkıştılar. Ancak RAB’bin Antlaşma Sandığı ve Musa ordugâhın ortasından ayrılmadı.
14:45 Bunun üzerine o dağlık bölgede yaşayan Amalekliler ve Kenanlılar aşağı inip onları bozguna uğrattılar ve Horma’ya kadar kovaladılar.