Bir kimse safta olmadığı halde rüku edip, ardından safa dahil olursa burada üç durum söz konusudur:
Tam bir rekat kılması durumu: İşte o zaman namazı sahih olmaz. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem): “Safın arkasında tek duranın namazı yoktur.” buyurmuştur.
İmam başını rükudan kaldırmadan önce, kişinin rüku ederek safa girmesi yahut başkası gelip onunla birlikte -imam kalkmadan önce- safa dahil olması: Bu durumda, namazı sahihtir. Çünkü bu şekilde imamla birlikte rekata, safta olduğu halde yetişmiş sayılır. Safa yakın olduğu sürece buna Zühri, Evzâî, İmam Malik ve İmam Şafiî de cevaz vermiştir.
Rüku’dan başını kaldırdıktan sonra safa girecek olur ya da rekat tamamlanmadan önce başkası gelip de onun yanında durmuş olursa: Bu durumda eğer bu şekilde namazı kılmanın haram olduğunu bilmiyor idiyse namazı sahih olur; ama bunu biliyor idiyse namazı sahih olmaz. Çünkü bu noktada geldiği üzere Ebu Bekre, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in namazına -O rüku da iken- yetişince safa ulaşmadan önce rüku etmiştir. Söz konusu hadise Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem)’e intikal edince: “Allah hırsınız daim kılsın. Daha da yapma!” buyurmuştur. Yani ona namazı iade etmesini emretmemiştir; ancak bunu bir kez daha yapmasını ise yasaklamıştır. Şüphesiz yasak bir şeyin geçersiz olmasını gerektirir.
İmam Ahmed’den rivayet edildiğine göre bu (şekildeki namaz) sahihtir ve arası ayrılmaz. Bu, Maliki, Şafiî ve Rey ashabının mezhebine göre de böyledir. Çünkü Ebu Bekre, bizzat bunu bu şekilde yapmış ve ashab-ı kiramdan bazıları da böyle amel etmişlerdir.
İmam Ahmed’den gelen başka bir rivayete göre ise bu şekildeki namaz -bilse de bilmese de- sahih olmaz. Çünkü rekata yetişmemiş ve safa girmemiştir. O bu haliyle sanki (bağımsız olarak) bir rekat kılmış kimse gibidir. Buna göre Ebu Bekre hadisi, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in başını kaldırmadan önce safa girmiş olduğu şeklinde yorumlanmaktadır.