Sabah vakti, icmaya göre, ikinci fecrin doğmasıyla girer. Şüphesiz namaz vakitleri hakkında gelen haberler buna işaret etmektedir. Bu zaman dilimi ise ufukta yayılmış olan beyazlıktır ve “fecr-i sadık” diye isim alır. Birinci fecir ise ara olmaksızın yüksekte ince bir beyazlık olarak göze çarpar (kişiyi gerçek fecirmiş gibi aldatır) ve herhangi bir hükme bağlı değildir. Bu fecre ise “fecr-i kazip” ismi verilir. Sonra muhayyerlik vakti, gündüzün ışımasına değin (gün doğmadan) devam eder.
Zira bu noktada az önce geçen Cebrail hadisi ile Büreyde hadisinde, bundan sonraki vakit içinde, güneş doğana değin bir mazeret vaktinin olduğu belirtilmiştir. Abdullah b. Amr hadisinde Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Güneş doğmadıkça sabah vaktidir.”
Güneş doğmadan önce sabah namazının bir rekatına yetişen kimse, o namaza yetişmiş demektir. Rey ashabı ise, bir rekat kılmış olduğu halde güneş doğmuş olursa, yasak olan vakitte onu kıldığı için namazını ifsat etmiş olacağını söylemişlerdir. Bu görüş ise doğru değildir. Çünkü Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şu buyruğu bulunmaktadır: “Her kim, güneş doğmadan önce sabah namazının bir rekatına kavuşmuş olursa, sabah namazına yetişmiş demektir.” Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.
Yasak olan, sadece bu zaman diliminde kılınan nafileler hakkındadır. Ama farz olanlara gelince, bunlar her vakitte kılınabilir.