Rigveda 10-79

Bu Yüce Varlığın kudretini gördüm: ölümlüler toplulukları arasında ölümsüzdür.
Çeneleri bir açılıp bir kapanır: çok şey yutar, doymaksızın çiğner.
Gözleri başka yöne çevrilidir, başı gizlidir; doymayan diliyle yakıtı yer.
Evlerde eller yukarı kalkarak saygıyla, onun için çabucak yemek bir araya getirilir.
Adeta annesinin gizli bağrını arar gibi, o çocuk gibi, geniş çalılıklar arasında sürünür.
Birini bulur, tıpkı hazırlanmış sıcak yemek gibi parlayan; yeryüzünün derinliklerine derinden öpücük kondurur.
Ey Yer ve Gök, size bu kutsal Yasayı anlatıyorum: Bebek doğduğunda anne-babasını yer.
Ben bir ölümlü olarak Tanrıyı bilemem. Evet, en iyi Agni bilir; çünkü hikmet sahibidir.
Ona çabucak yiyecek veren kişi, ona yağ ve tereyağı sunan, onu destekleyen kişi—
Agni onu bin gözüyle dikkatle gözlemler: her yandan yüzünü ona gösterirsin, ey Agni.
Ey Agni, Tanrılar arasında günah mı işledin, ihanet mi ettin? Bilmeyerek soruyorum.
Oynayarak ya da oynamadan, altın renkli ve dişsiz, yemeğini bir bıçak gibi doğradı.
Odunun içinde doğmuş olan, dört yana koşan atlarını koştu, parlayan dizginlerle tutulmuş.
Soylu dostu, Vasularla birlikte yemeğini kesti; bütün uzuvlarında arttı ve gelişti.