Ne olacak şimdi? Ne zaman iki elimizden tutacaksınız bizi, tıpkı sevgili bir babanın oğlunu tuttuğu gibi, ey kutsal ota layık tanrılar?
Şimdi nereye? Gökteki hedefinize mi gidiyorsunuz, yeryüzünde değil? Sığırlarınız nerede oyun oynar?
Yeni lütuflarınız nerede gösterilir? Ey Marutlar, zenginliğiniz nerede? Tüm o yüksek bahtınız nerede?
Eğer siz, ey Marutlar, Prsni’nin doğurduğu Oğullar, ölümlü olsaydınız, ve sizi öven ölümsüz olsaydı…
O zaman sizi öven, otlaklardaki vahşi hayvan gibi hor görülmezdi, ne de Yama’nın yolunu tutmak zorunda kalırdı.
Birbiri ardına gelen, zor bastırılan yıkıcı felaketler bizi vurmasın: her biri kuraklıkla birlikte bizden uzak dursun.
Gerçekten de onlar, Rudra’nın kudretli ve sert oğulları, rüzgârsız yağmurlar gönderir çöl topraklarına bile.
Şimşek, bir inek gibi böğürür ve yavrusunun peşinden gider, yağmur selleri salıverildiğinde.
Yeryüzünü sularla bastıklarında, gündüz vakti bile karanlık yayarlar, su yüklü yağmur bulutlarıyla.
Ey Marutlar, sesinizin gürültüsünde bu yeryüzü konutu titrer, içinde yaşayan herkes sendeleyip düşer.
Ey Marutlar, sağlam toynaklı atlarınızla, yollarınızda hiçbir engel olmadan acele edin, parlak setli akıntılar boyunca.
Tekerleklerinizin çevresi sağlam olsun, atlarınız ve arabalarınız dengeli olsun, dizginleriniz iyi örülmüş olsun.
Bu övgüyle çağır, dua Rabbi olan Agni’yi, Mitra kadar güzel olanı, buraya gelsin diye.
Ağzında övgü ilahisini kur, bir yağmur bulutu gibi genişle, ölçülü methiyeyi söyle.
Övgüye layık, ezgili, kudretli Marut topluluğuna şan söyleyin: güçlü olanlar burada bizimle kalsın.
Chat
Sohbet Yükleniyor...