Bunlar ölçüsüzdür: Peah (tarlanın ucu), bikurim (ilk ürünler), reayon (bayram görünmesi), iyilikseverlik, Tora öğrenimi.
Bunlar kişinin bu dünyada meyvesini yediği, sermayesi ise ahirette saklı kalan şeylerdir: anne-babaya saygı, iyilikseverlik, insanlar arasında barış getirmek ve Tora öğrenimi hepsine denktir.
Peah’tan altıda birden az verilmez, her ne kadar “Peah’ın ölçüsü yoktur” denmiş olsa da. Her şey tarlanın büyüklüğüne, yoksulların sayısına ve tevazuya göre belirlenir.
Peah tarlanın başından ya da ortasından verilebilir.
Rabbi Şimon der ki: Yeter ki sonunda uygun miktarda verilsin.
Rabbi Yehuda der ki: Bir sap bıraktıysa, bu Peah sayılır; eğer bırakmadıysa, sadece “hefker” (sahipsiz) olarak verilir.
Bir kural söylendi: Her yenilebilir, korunan, yerden çıkan, bir seferde toplanan ve depolanan ürün Peah’a tabidir. Tahıl ve baklagiller buna dahildir.
Ağaç meyvelerinden de şu türler Peah’a tabidir: sumak, keçiboynuzu, ceviz, badem, üzüm, nar, zeytin ve hurma.
Her zaman kişi mahsulü Peah olarak verirse, ondan vergi alınmaz, ta ki düzlenene kadar. Aynı şekilde sahipsiz olarak verilirse veya hayvana, kuşa verilirse de vergiden muaftır, ta ki düzlenene kadar. Harmandan alınıp yeniden ekilirse de vergiden muaftır.
Rabbi Akiva der ki: Kohen veya Levi harmanı satın alırsa, onda düzlenene kadar vergi vardır.
Mukaddes kılan ve geri alan kişi, hazinedar tarafından düzlenene kadar vergiden sorumludur.