Pavlus Yüksek Kurulun Önünde – Elçilerin İşleri 23

Yüksek Kurulu dikkatle süzen Pavlus, “Kardeşler” dedi, “Ben bugüne dek Tanrının önünde tertemiz bir vicdanla yaşadım.” Başkahin Hananya, Pavlusun yanında duranlara onun ağzına vurmaları için buyruk verdi. Bunun üzerine Pavlus ona, “Seni badanalı duvar, Tanrı sana vuracaktır!” dedi. “Hem oturmuş Kutsal Yasaya göre beni yargılıyorsun, hem de Yasayı çiğneyerek beni dövdürüyorsun.”
Çevrede duranlar, “Tanrının başkahinine hakaret mi ediyorsun?” dediler.
Pavlus, “Kardeşler, başkahin olduğunu bilmiyordum” dedi. “Nitekim, Halkını yönetenleri kötüleme diye yazılmıştır.”
Oradakilerden bir bölümünün Saduki, öbürlerinin de Ferisi mezhebinden olduğunu anlayan Pavlus, Yüksek Kurula şöyle seslendi: “Kardeşler, ben özbeöz Ferisiyim. Ölülerin dirileceği umudunu beslediğim için yargılanmaktayım.” Pavlusun bu sözü üzerine Ferisilerle Sadukiler çekişmeye başladılar, Kurul ikiye bölündü. Sadukiler, ölümden diriliş, melek ve ruh yoktur derler; Ferisiler ise bunların hepsine inanırlar.
Kurulda büyük bir kargaşalık çıktı. Ferisi mezhebinden bazı din bilginleri kalkıp ateşli bir şekilde, “Bu adamda hiçbir suç görmüyoruz” diye bağırdılar. “Bir ruh ya da bir melek kendisiyle konuşmuşsa, ne olmuş?” Çekişme öyle şiddetlendi ki komutan, Pavlusu parçalayacaklar diye korktu. Askerlerin aşağı inip onu zorla aralarından alarak kaleye götürmelerini buyurdu.
O gece Rab Pavlusa görünüp, “Cesur ol” dedi, “Yeruşalimde benimle ilgili nasıl tanıklık ettinse, Romada da öyle tanıklık etmen gerekir.”