Oruçlu bir kimsenin zevalden sonra misvak kullanmasının müstehap olmayacağı hususunda mezhep içinde ihtilaf yoktur. Peki, mekruh mudur? Bunun hakkında iki rivayet vardır:
Mekruhtur. Bu, İmam Şafii, İshak ve Ebu Sevr’in görüşüdür. Çünkü misvak, sadece ağızdaki kokuyu gidermek için müstehap kılınmıştır. Halbuki Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Oruçlunun ağız kokusu Allah katında misk kokusundan daha güzeldir.” buyurmuştur. Buharî ve Müslim ittifak etmiştir. Asıl –şehidin kanı ve ihramlının kokusunda olduğu gibi– temiz ve hoş olan bir şeyin giderilmesi mekruh olur.
Mekruh değildir. İmam Malik ve Rey Ashabı ise misvak hakkında rivayet edilen hadislerin umumiliği sebebiyle, oruçlunun misvak kullanmasına ruhsat vermişlerdir. Bir hadiste şöyle buyrulmuştur: “Oruçlunun en hayırlı özelliği misvaktır.” Amir b. Rabia hadisinde ise şöyle gelmiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’i, oruçlu olduğu halde misvak kullandıklarını kaç kere gördüğümü sayamam.”