Ölü Hayvanın Kemiği

Ölü olan bir hayvanın bütün kemikleri mutlak olarak necis ve pistir, hiçbir surette de temizlenmez. Bu; İmam Malik, İmam Şafii ve İshak’ın mezhebidir. Çünkü Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Size leş haram kılındı.” (Maide Suresi: 3) Kemik de leşe bağlı olduğu için haram sayılmıştır.
Ebu Hanife ve Sevri ise ölü hayvanın kemiklerinin temiz olduğunu, buna gerekçe olarak da ölümün bu kemikleri pisletmiş olmayacağını ve tıpkı saç ve kıllar gibi bir hükme tabi olduğunu söylemişlerdir.
Ama bu, kabul edilecek bir görüş değildir. Çünkü Allah’u Teala şöyle buyurur: “(…) (inkârcı) şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?” diyor. De ki: “Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.” (Yasin Suresi: 78-79) Diriltilecek olan demek, ölecek olan demektir. Bir delil de kemiklerin de acı duyması ve hissetmesidir. Hatta kemik, ete göre daha şiddetli acı çeker. O zaman hayatta olması durumu, tıpkı ölüm durumundaki gibidir. Ölüm söz konusu olduğunda, et pis olduğu gibi, kemikler de pis olacaktır.
Boynuz, tırnak, toynak da kemik gibidir; temiz olma ihtimali de vardır. Çünkü onlarda hayat olmasa dahi, bitişik olmaları hasebiyle temiz sayılırlar. “Hayvandan ayrılmakla ya da hayvanın ölmesiyle bunlar pis olmazlar.” hükmü saç ve kıllar gibidir.