Namazda olana selam verildiği vakit, ona sözlü olarak karşılıkta bulunamaz. Şayet karşılık verecek olursa namazı batıl olur. Bunu, İmam Malik, İmam Şafii, İshak ve Ebu Sevr söylemiştir. Bu noktada gelen Cabir hadisine göre, o şöyle demiştir: “Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraber bulunuyorduk, beni bir iş için göndermişti. Sonra ona, yüzü kıbleye yönelmiş olmadığı halde bineğinin üzerinde namaz kılarken yetiştim. Ve kendisine selam verdim. O ise bana mukabelede bulunmadı. Namazı bitirince, bana yönelip: ‘Biraz önce sen selam verdin, halbuki ben namaz kılıyordum, mukabelede bulunmam söz konusu değil.’ buyurdu.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir. İbn Mesud hadisinde ise: “Kuşkusuz namaz içinde bir tür meşguliyet vardır…” şeklinde gelmiştir.
Bu anlaşıldığına göre; o zaman (namazda iken kendisine selam verildiğinde) işaret ile selama mukabelede bulunur. Bu, İmam Malik, İmam Şafii, İshak ve Ebu Sevr’in görüşüdür. Namazını bitirdikten sonra selamına mukabelede bulunsa, bu da güzeldir.