el-Muvaffak der ki: Bu konudaki sünnetin, güneşin doğmasından evvel (Mina’ya doğru) ayrılmanın olacağı hususunda bir ihtilafın olduğunu bilmiyoruz. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle yapmıştır.
Hz. Ömer şöyle demiştir: “Müşrikler güneş doğmadıkça Müzdelife’den Mina’ya hareket etmezlerdi. O müşrikler: ‘Ey Sebir Dağı -güneşin ışıklarıyla- parla (da biz Mina’ya gidelim.)’ derlerdi. Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem) müşriklere muhalefet etti de güneş doğmadan evvel Müzdelife’den Mina’ya doğru hareket etti.”
Sünnet olan, sabah aydınlanana değin vakfesini yapmasıdır. Bunu, İmam Şafii ve Rey ashabı söylemiştir.
İmam Malik ise sabahın aydınlanmasından önce çıkılmasını kabul etmiştir. Ancak Cabir hadisinde gelen; “Sabah tam aydınlanıncaya kadar orada vakfeye devam etti.” ifadesiyle onun bu görüşüne karşı cevap verilmiştir.
Arafat’tan inerken vakar bir şekilde yürümesinde geçtiği gibi, bu yolunda yürürken de yine vakar ve sükunetle yürümesi müstehap sayılmıştır.
Muhassir vadisine gelince oradan süratlice geçmesi müstehaptır. Muhassir vadisi; Müzdelife ile Mina arasında kalan yerdir. Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in ifa ettiği haccını haber veren Hz. Cabir şöyle demiştir: “Muhassir vadisine gelince az yürüyüşünü hızlattı…”
Yolunda telbiye getirerek devam eder. Çünkü o gün, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in devesinin terkisinde bulunan Fadl b. Abbas şöyle demiştir: “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) Akabe cemresine gelene değin telbiye getirmeye devam ediyordu.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.