Müstehaza olan bir kadının, ya adet hükmüne bağlı olan hayızı olur, ya temyizi bulunur veyahut da bundan bir şeyi mevcut değildir. Şayet adet hükmüyle söz konusu olan hayızı varsa, bu durumdaki hükmü, müstehaza olmayan kadının hükmü gibi kabul edilir, üç kuru müddeti geçmesi halinde de iddeti bitmiş olur. Şüphe etmesi halinde ise üç kuru süresinin bitmiş olmasına kanaat getirmesine değin bekler. Eğer istihazası (özür kanı) temyizi bulunmayan ve ilk defa çıkmış olmasıyla ne zaman çıktığını bilmediği yahut unuttuğu ve temyizine müptela olmadığı bir kan olursa, bu konu hakkında İmam Ahmed’den iki görüş gelmiştir:
O vakit onun iddeti üç aydır. Çünkü bu durumda o, her ayda altı yahut yedi gün olmak üzere oturmakla, namazı kılmayıp orucu da tutmamakla emredilmiş, bunun yanında onun hakkında diğer hayız ahkamına dair hükümler de sabit olmuştur. Dolayısıyla iddetten sonra bu sürenin bitmesi zorunluluk arz eder; çünkü bunlar, hayız ahkamından sayılmaktadır.
Hayızını neyin kaldırdığını bilmediğinden dolayı hayızı kesilmiş kimsede olduğu gibi bir sene süreyle iddet bekler. Bu, İmam Malik ve İshak’ın kavlini oluşturmaktadır. Zira kadın, kuru sahiplerinden olduğu için hayızı hakkında kesin kanaat sahibi değildir. O vakit iddeti de -hayızın kesilmesinde olduğu gibi- bir sene sürenin geçmesiyle gerçekleşir.