Diyecekler ki: “Allah’a.” De ki: “O hâlde nasıl büyüleniyorsunuz?”
Diyanet Vakfı
«(Bunların hepsi) Allahındır» diyecekler. Öyle ise nasıl olup da büyüye kapılıyorsunuz? de.
Kurtubi Tefsiri
Onlar: “Allah’ındır” diyeceklerdir. De ki: “Öyle ise nasıl olur da aldanıyorsunuz?”
“Öyle ise nasıl olur da aldanıyorsunuz?” Yani nasıl kandırılıyorsunuz, O’na itaatten, O’nu tevhid etmekten döndürülüyorsunuz? Yahut size nasıl olur da fayda da veremeyen, zarar da önleyemeyen şeyleri O’na ortak koşuyorsunuz?
“Sihir” hayallendirmek, havalen göstermek demektir. Bütün bu ifadeler, yaratıcıyı kabul eden Araplara karşı bir delil lendirmedir,
Ebû Amr son iki yerde: “Allah’ındır, diyeceklerdir” âyetlerini: “(…….): Allah’tır diyeceklerdir” şeklinde okumuştur. Iraklıların kıraati böyledir, diğerleri ise; “Allah’ındır” diye okumuşlardır. Birincisinin ise “Allah’ındır” şeklinde olduğunda ihtilâf yoktur. Çünkü bu; “Yer ve ondakiler kimindir” sorusuna cevabtır. “(…………): Kimindir” âyetinde “lâm” tekaddüm ettiğinden dolayı cevapta da tekrarlanmıştır.
Bütün mushaflarda da (Allah lâfzının) “elif”siz olarak yazıldığında ihtilâf da yoktur, Ebû Amr’ın kıraatine gelince, soru “lâm”sız olduğundan dolayı, cevab da onun lâfzına uygun olarak (lâmsız) gelmiştir. Birincisinde ise soru “lâm” ile olduğundan dolayı cevapta da “Allah’ındır” diye “lâm”lı gelmiştir.
Son ikisinde cevabı “Allah’ındır” diye “lâm” ile okuyanlara gelince, soruda “lâm” olmamakla birlikte böyle okumanın sebebi “De ki: Yedi göğün ve büyük Arşın Rabbi kimdir?” âyeti: De ki; yedi gök kimindir ve büyük arşın Rabbi kimdir? anlamında olduğundan cevab da “lâm” harfi ile “Allah’ındır” şeklinde gelmiştir, çünkü soruda da “lâm” harfinin varlığı takdir edilmiştir. Üçüncüsünün gerekçesi de ikincisi ile aynıdır. Şair de şöyle demektedir:
“Şayet köyler ve kasabaların Rabbi (sahibi) kimdir, diye sorulursa,
Bir de tüyleri kısa asil atların Rabbi (sahibi) Halid’indir, derim.”
Burada görüldüğü gibi “lâm” takdiri ile; (O?) :Kime aittir? takdirindedir.
Bu âyet-i kerîmeler kâfirlerle tartışmanın, onlara karşı delil ortaya koymanın câiz olduğuna delâlet etmektedir. Daha önce el-Bakara Sûresi’nde (2/258. âyet, 1. başlıkta) buna dair açıklamalar geçmiş; Ayrıca ilkin yaratıp, yoktan var edenin ulühiyyete ve ibadete müstehak olduğuna da dikkat çekmiş bulunmaktadır.