İman eden kişi dedi: “Ey kavmim! Bana uyun, size doğruluk yolunu göstereyim.”
Diyanet Vakfı
O iman eden kimse: Ey kavmim! dedi, siz bana uyun, sizi doğru yola götüreceğim.
Kurtubi Tefsiri
O îman eden dedi ki: “Ey kavmim! Bana uyun, ben sizi doğru yola eriştireyim.
“O îman eden dedi ki: Ey kavmim bana uyun” sözleri Fir’avun ailesinden îman eden kişinin söylediklerinin devamıdır. Yani din hususunda bana uyun.
“Ben sizi doğru yola” cennet yolu olan hidayet yoluna
“eriştireyim.”
Bu sözlerin Mûsa (aleyhisselâm)’ın sözleri olduğu da söylenmiştir.
Muaz b. Cebel
“doğru yol” anlamındaki lâfzı: şeklinde “şın” harfini de şeddeli olarak okumuştur. Ancak bu Arap dili bilginlerinin çoğunluğuma göre bir lahndir. Çünkü kullanım: ” Eriştirdi, eriştirir” şeklindedir. Halbuki gelmez. Bu şekil ancak sülasiden gelir. Şayet rubaiden çokluk anlamı vermesi istenen kip yapılmak istenirse; vezni kullanılır.
en-Nehhâs dedi ki: şeklinin Eriştirir” anlamında olması -ondan müştak (türetilmiş) olduğu manasına olmayarak- caizdir. Ancak: “İncici” kelimesinin: “İnci” lâfzından getirildiği gibi söylenebilir. Bu da o manaya gelmekle birlikte, bu kipe göre söylenemez. Bununla birlikte bunun:’den gelip, “Doğru yola erişmiş” anlamında olması da mümkündür. Şairin şu mısraında olduğu gibi: Burada şair, şiiri şerhedenlerin de belirttiği gibi yorgunluk anlamına gelen “nasıb” kelimesini “yorgunluk sahibi, yorgunluğu olan” anlamında kullanmıştır. Onun için bu mısraı belirttiği hususa delil gösterebilmiştir
“Ey Umeyme! Beni oldukça yorgunluğu bulunan, bir kederle başbaşa bırak.”
ez-Zemahşerî dedi ki: şeklinde, vezninde, fiilinde “şın” harfi kesreli kökten gelmiş gibi de okunmuştur, gibi. Yahutta “şın” harfi üstün olarak: ‘den gelmiş kabul edilebilir.
geldiği gibi. Ancak bu, pek kabul edilebilecek bir görüş değildir. Çünkü “fe’al” vezninin ‘den gelmesi ancak çok az lâfızlardadır,) gibi. Ancak bu kadar az sayıdaki kullanıma kıyas yapmak doğru değildir. Diğer taraftan bu kullanımın: fiiline bakılmaksızın nisbet olması da mümkündür, “Fildişi satıcısı, ” Kaba elbise satıcısı” gibi.
Mushaf’ta:
“Bana uyun” lâfzı “ye”siz olarak yazılmıştır. Ancak Yakub ile İbn Kesîr vasl ve vakf hallerinde de “ye”yi sabit olarak okumuşlardır. Ebû Amr ve Nafî’ ise vakf halinde hazfetmiş, vasl halinde sabit okumuşlardır. Ancak Verş her iki halde de hazfetmiştir, diğerleri de böyle okumuşlardır. Çünkü mushafta “ye”siz olarak kaydedilmiştir, “ye”yi sabit olarak okuyanlar ise asıl kullanıma göre okumuşlardır.