Meshetmenin ölçüsü, parmaklarla mestin ön tarafının çoğunluğunu alacak şekilde meshetmektir. Çünkü “meshetme” ifadesi mutlak olarak gelmiştir ve Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu bizzat uygulamasıyla da tefsir etmiştir.
İmam Şâfiî der ki: Meshetme ismini ifade edecek az bir yerin meshedilmesi dahi bunu yerine getirir. Çünkü “meshetme” lafzını kullanmıştır ve bu noktada bir ölçüyü takdir etmemiştir. Ebû Hanîfe ise üç parmak kadar bir meshin yeterli olacağını belirtmiştir.
Mestin sadece altını mesheder de üstünü meshetmez ise bu, zahirine kıyasla –İmam Mâlik’in arkadaşlarından olan Eşheb’e ve bir kısım Şâfiî ashabı dışında– yeterli gelmez. İmam Şâfiî’den nakledilen görüşe göre de bu yeterli değildir. Çünkü burası meshedilecek farz yerin bölgesi değildir. Bir de Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) mestin üst kısmına meshederdi. Meshin üst tarafının meshedilmesinin yeterli geleceğinde de ihtilaf yoktur.
Gelen haberlerin umum ifade etmesi hasebiyle erkek ve kadın (hepsi), mestler, hükmü ve şartları noktasında aynıdırlar.