Mezhebimizde gelen meşhur görüşe göre meni, temizdir. Bu, Şafii mezhebinin, Ebu Sevr ve İbn Münzir’in de görüşüdür. Çünkü bu minvalde gelen Hz. Aişe hadisine göre, o şöyle demiştir: “Ben kendim, onu Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)’in elbisesinden ovalayıp sürttüğümü biliyorum. Sonra da kendisi bu elbise içinde namaz kılardı.” Onun içindir ki meni kuru olduğu zaman, yıkanması vacip değildir. Çünkü sümük gibi meni de necis değildir. Zira meni, ademoğlunun yaratılış başlangıcında bulunan temiz bir şeydir; tıpkı çamur gibidir.
İmam Malik ise; ihtilam sebebiyle (çıkmış olan meninin) yıkanmasının vacip olduğunu belirtmiştir. Evzai ve Sevrî’nin mezhebi de bu yöndedir. Rey ashabı ise şöyle demiştir: Meni necistir, kuru olması durumunda ise çitilemek yeterlidir. Çünkü bu noktada Hz. Aişe’den şu rivayet nakledilmiştir: “Ben Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)’in elbisesinin üzerindeki meniyi yıkardım. Sonra o namaza çıkardı ve üzerinde yıkadığım yerlerin su lekesi görülürdü.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.
el-Muvaffak şöyle demiştir: el-Kadı (İyaz) cinsel münasebet sebebiyle gelen meninin necis olacağını, çünkü bunun mezi ile karışmış olabileceğini ifade etmiştir. Ancak biz bu görüşün geçersiz olduğunu belirttik. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’in menisi cinsel ilişkiyle söz konusu olmuştur. Buna rağmen söz konusu haberler (hadisler), meninin çitilenmesi hakkında gelmiştir. Başkası hakkındaki temizlik ancak onun temiz olmasından dolayı ele alınır. Allah, en iyisini bilir.