Mâûn Suresi, Kur’an’ın 107. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 7 ayetten oluşur. Adını, son ayette geçen “mâûn” (küçük yardımlar, gündelik ihtiyaçlar) kelimesinden alır. Surede, dini yalanlayan kimselerin özellikleri anlatılır. Bu kişilerin yetimi itip kakması, yoksulu doyurmaya teşvik etmemesi gibi sosyal duyarsızlıkları eleştirilir.
Ayrıca, namaz kıldıkları hâlde bundan gaflet içinde olan, ibadetlerini gösteriş için yapan kimseler de uyarılır. Bu kişilerin, en küçük yardımı bile esirgedikleri belirtilir. Genel olarak Mâûn Suresi, ibadetin sadece şekilden ibaret olmadığını; samimiyet, merhamet ve toplumsal sorumlulukla birlikte olması gerektiğini vurgulayan kısa ama güçlü bir suredir.