Zimmetinde bulunan maldan dolayı onu vadeyle ödemesi durumunda efendinin kölesini azad etmesi demektir. Kitabet (yazışma) konusunun temeli, kitap, sünnet ve icma’dır. Yüce Allah buyurur ki: “Onlar (köleler) hakkında bir hayır görüyorsanız onlarla yazışınız…” (Nur Suresi: 33)
Köle, eğer efendisiyle yazışmayı talep edecek olursa, bunda bir hayır görüyorsa onunla yazışması müstehap kabul edilmiştir. Mezhebimizin zahir görüşüne göre ise bunu yazması vacip değildir. Bu, içlerinde İmam Malik, Sevri, İmam Şafii ve rey ashabının da yer aldığı ilim adamlarının genelinin görüşüdür. Çünkü bu, ivaza karşılık bir azad etme sayılır; ancak zorunlu olarak çalıştırılan kölede olduğu gibi bunu yerine getirmek vacip değildir. Ayet-i kerimedeki emir ise mendup hükme yorumlanmıştır.
İmam Ahmed’den nakledildiğine göre kölesi doğru sözlü ve kazançlı olursa, bunu talep etmesi halinde onunla efendisinin yazışması vacip olur. İshak ise: Bu durumda yazışmadığı vakit efendisinin günahkâr olmasından endişe ederim. Ama buna icbar edilmez, demiştir. Bunun gerekçesi ise Yüce Allah’ın: “Onlar (köleler) hakkında bir hayır görüyorsanız onlarla yazışınız…” (Nur Suresi: 33) buyruğudur; çünkü ayetin zahiri bunun vacip olduğuna işaret etmektedir.
Kendisinde bir hayrın görülmediği kölenin, talep etmesi halinde kendisiyle yazışmanın vacip olmayacağı noktasında ise ilim adamları arasında bir ihtilaf yoktur. Onların buna dair açıklamaları farklıdır.