1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 – 66 – 67 – 68 – 69 – 70 – 71 – 72 – 73 – 74 – 75 – 76 – 77 – 78 – 79 – 80 – 81 – 82 – 83 – 84 – 85 – 86 – 87 – 88 – 89 – 90 – 91 – 92 – 93 – 94 – 95 – 96 – 97 – 98 – 99 – 100 – 101 – 102 – 103 – 104 – 105 – 106 – 107 – 108 – 109 – 110
Kehf Suresi, Kur’an’ın 18. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 110 ayetten oluşur. Adını, surenin başlarında anlatılan ve bir mağaraya sığınan gençlerin kıssasından dolayı “mağara” anlamına gelen “kehf” kelimesinden alır. Surede iman, sabır, dünya hayatının geçiciliği, ilim, imtihan ve ahiret sorumluluğu gibi temel konular üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında Kur’an’ın dosdoğru bir kitap olarak indirildiği belirtilir. İnsanlar Allah’ın azabına karşı uyarılırken, iman edip salih amel işleyenlere büyük mükâfatlar müjdelenir. Allah’a çocuk isnat edenlerin iddiaları da reddedilir ve tevhid inancı vurgulanır.
Kehf Suresi’nin en bilinen bölümlerinden biri Ashâb-ı Kehf kıssasıdır. İmanlarını korumak için zalim bir toplumdan ayrılan bir grup genç, bir mağaraya sığınır ve Allah tarafından uzun yıllar uyutulur. Daha sonra uyandırılarak Allah’ın diriltme kudretine bir delil hâline getirilirler. Bu kıssa, iman uğruna fedakârlık yapmanın ve Allah’a güvenmenin önemini gösterir.
Surede dünya hayatının geçiciliğini anlatan çarpıcı bir örnek de verilir. Yağmurla yeşeren, ardından kuruyup dağılan bitkiler örnek gösterilerek dünya nimetlerinin kalıcı olmadığı hatırlatılır. İnsanların mal ve evlatlarla övünmemeleri, kalıcı olanın salih ameller olduğu vurgulanır.
Kehf Suresi’nde iki bahçe sahibi kıssası da anlatılır. Kendisine büyük nimetler verilen zengin bir adamın kibirlenmesi, ahireti küçümsemesi ve sonunda bütün servetini kaybetmesi aktarılır. Bu kıssa, dünya malına güvenmenin ve Allah’ı unutmanın tehlikesine dikkat çeker.
Surede Musa ile Allah’ın kendisine özel ilim verdiği salih kulun kıssası da yer alır. Musa’nın, ilk bakışta anlayamadığı bazı olayların arkasındaki hikmetleri sonradan öğrenmesi anlatılır. Bu kıssa, insan bilgisinin sınırlı olduğunu ve Allah’ın hikmetinin her şeyi kuşattığını öğretir.
Kehf Suresi’nin son büyük kıssası Zülkarneyn kıssasıdır. Zülkarneyn’in çeşitli bölgelere yaptığı yolculuklar, adaletli yönetimi ve Ye’cüc ile Me’cüc’e karşı bir set inşa etmesi anlatılır. Bu kıssa, gücün ve otoritenin adalet ve sorumluluk bilinciyle kullanılması gerektiğini gösterir.
Surede kıyamet ve ahiret de sık sık hatırlatılır. İnsanların amellerinin ortaya konulacağı, hiçbir şeyin gizli kalmayacağı ve herkesin yaptıklarının karşılığını göreceği bildirilir. Özellikle amellerinin boşa gittiğini fark eden kimselerin pişmanlıkları anlatılır.
Kehf Suresi’nin son bölümünde Allah’ın birliği tekrar vurgulanır. Allah’ın Elçisi’nin yalnızca bir insan olduğu, kendisine vahiy geldiği ve insanların yalnızca Allah’a kulluk etmeleri gerektiği belirtilir. Rabbine kavuşmayı uman kimselerin salih amel işlemeleri ve ibadetlerinde Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamaları emredilir.
Genel olarak Kehf Suresi, Ashâb-ı Kehf, iki bahçe sahibi, Musa ile salih kul ve Zülkarneyn kıssaları aracılığıyla iman, sabır, ilim, tevazu, adalet ve ahiret bilincini öğreten; dünya hayatının geçiciliğini hatırlatan ve müminleri çeşitli imtihanlar karşısında Allah’a bağlı kalmaya çağıran son derece kapsamlı ve etkileyici bir suredir.