Kefaret almaya hak sahibi olanlar, kendilerine zekat düşen yoksullardır. Çünkü Yüce Allah: ”Altmış fakiri doyurur.” (Mücadele Suresi 4) buyurmuştur. Fakirler de yoksullar kapsamına girer; çünkü onlar da düşkündür, hatta daha kötü durumdadırlar. Bunda bir ihtilaf yoktur.
Zengin olanlara gelince, onların ise kefaretten bir şeyler almaya hakları yoktur, onlar ister zekat sınıfına giren gazilerden yahut müellefe-i kulub sınıfından olsunlar veya olmasınlar, fark etmez. Çünkü Allah’u Teala bu kefareti yoksullara has kılmıştır. Kefaretin yazışmalı köleye verilmesi noktasında ise farklı iki görüş gelmiştir. Kafire verilmesi ise caiz değildir. Bunu, İmam Şafii söylemiştir. Ebu’l Hattab ise onların azad edilmeleri görüşü üzere bina ederek, onlara kefaretin verilebileceğine dair bir görüş aktarmıştır. Bu, aynı zamanda Ebu Sevr ve rey ashabının da kavlidir. Zira Yüce Allah, ayeti mutlak olarak bildirmiş olduğundan, öyleyse mutlak kapsamına onlar da girerler.
el-Muvaffak der ki: Bize göre kafir olması durumunda ona kefaretten bir şeyler vermek caiz olmaz. Şüphesiz onun bu durumu, harbi olan yoksullara benzemiş olmaktadır. Nitekim rey ashabı da bunu öne sürmüştür. Ayet-i kerime ise harbi olanlar hakkında tahsis edilmiş olduğundan, o vakit onları diğer kafirlere kıyas edebiliriz.