Kocanın karısına, karısının da kocasına şahitlik etmesi makbul değildir. Bunu, İmam Malik, İshak ve Ebu Hanife söylemiştir. Çünkü taraflardan her birisi hacb (kısıtlama) olmadığı halde birbirlerine varis olurlar. Adeten mallarında geniş imkanlara sahiptirler ve buna göre birbirlerine dair şahitlikleri kabul olmaz, tıpkı babaya oğlun şahitlik etmesi gibi kabul edilir. Bunun yanında onlardan her birisi, sahibinin şahitliği sebebiyle istifade görmekte ve fayda elde etmiş olmaktadır. O nedenle kişinin kendi lehine şahitlik etmesi gibi değerlendirileceğinden, bu şahitlik kabul edilmez. Bunun temel sebebi tarafların mallarının birbirlerine izafe edilmiş olmasıdır.
Eşlerden her birisinin sahibi lehine şahitlik yapmasını, İmam Şafii ve Ebu Sevr caiz görmüştür. İmam Ahmed’den gelen diğer bir görüşe göre o da onlar gibi düşünmektedir.
Sevri ve İbn Ebu Leyla ise şöyle demişlerdir: Erkeğin karısı için yapacağı şahitlik makbuldür; çünkü onun hakkında töhmet söz konusu olmaz. Fakat karısının kocası için yapacağı şahitlik makbul değildir; zira erkeğin bir tür genişlik üzerinde bulunuşu ve karısının da nafakadan hak ziyadesine sahip olması hasebiyle kadının kocasına mal sebebiyle şahitlik yapmasını meydana getirmiş olabileceğinden, bu açıdan karısı töhmet altında bulunmuş sayılır.