Muhammed b. Yahyâ ve başkaları, Sa‘d b. Abdullah’tan, o Hâşimoğullarından bir topluluktan rivayet etti; onların arasında Hasan b. Hasan el-Aftas da vardı. Onlar, Muhammed b. Ali b. Muhammed’in vefat ettiği gün taziye için Ebû’l-Hasan’ın kapısında hazır bulundular. Evinin avlusunda onun için bir yer serilmişti ve insanlar çevresinde oturuyordu. Dediler ki: Onun çevresinde, mevlâları ve diğer insanlar dışında, Ebû Tâlib ailesinden, Hâşimoğullarından ve Kureyş’ten yaklaşık yüz elli kişi olduğunu tahmin ettik. Derken Hasan b. Ali’nin göğüs yakası yırtılmış hâlde geldiğini gördü; gelip onun sağ tarafında durdu, biz ise onu tanımıyorduk. Bir süre sonra Ebû’l-Hasan ona baktı ve şöyle buyurdu: “Ey oğulcuğum! Allah için yeni bir şükür ortaya koy; çünkü O, sende yeni bir iş meydana getirdi.” Genç ağladı, Allah’a hamdetti, istircâ etti ve şöyle dedi: “Hamd âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur. Ben Allah’tan, nimetlerini seninle bizim üzerimizde tamamlamasını isterim. Biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz.” Biz onu sorduk; “Bu, onun oğlu Hasan’dır” denildi. O sırada yaşını yirmi veya biraz daha fazla tahmin ettik. İşte o gün onu tanıdık ve Ebû’l-Hasan’ın imamet için ona işaret ettiğini ve onu kendi makamına geçirdiğini bildik.