Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o Veşşâ’dan, o Ahmed b. Âiz’den, o Ebû Hadîce’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: “Babamın vefat ettiği gün onun yanındaydım. Bana yıkanması, kefenlenmesi ve kabrine konulması hakkında bazı şeyleri vasiyet etti. Ben de, ‘Ey babacığım, Allah’a yemin olsun ki hastalandığından beri seni bugün olduğundan daha iyi görmedim; üzerinde ölüm belirtisi görmüyorum’ dedim. Bunun üzerine, ‘Ey oğulcuğum, duvarın arkasından Ali b. Hüseyin’in, “Ey Muhammed, gel, acele et” diye seslendiğini işitmedin mi?’ buyurdu.”