Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Ebî Zâhir’den, o Cafer b. Muhammed el-Kûfî’den, o Yûsuf el-Ebzârî’den, o da Mufaddal’dan rivayet etti. Dedi ki:
Ebû Abdullah bir gün bana şöyle dedi; bundan önce bana bu künyeyle hitap etmezdi: “Ey Ebû Abdullah!”
Ben dedim ki: “Buyur.”
Dedi ki: “Bizim her Cuma gecesinde bir sevincimiz vardır.”
Ben dedim ki: “Allah seni artırsın, bu nedir?”
Dedi ki: “Cuma gecesi olduğunda Resulullah arşa varır, imamlar da onunla birlikte varırlar, biz de onlarla birlikte varırız. Ruhlarımız bedenlerimize ancak kazanılmış bir ilimle geri döndürülür. Eğer bu olmasaydı, elimizde olan tükenirdi.”