Bir grup hocamızdan, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, Yakub b. Yezîd’den, Ali b. Ca’fer’den, Abdülmelik b. Kudâme’den, babasından, Ali b. Hüseyin’den rivayet edilmiştir.
Ali b. Hüseyin şöyle buyurdu: Resûlullah bir gün yanında oturanlara, “Acizlik nedir, biliyor musunuz?” diye sordu. Onlar, “Allah ve Resûlü daha iyi bilir.” dediler. Resûlullah şöyle buyurdu: “Acizlik üçtür: Sizden birinin arkadaşı için yemek hazırlamakta acele etmesi, fakat arkadaşının sözünden dönüp gelmemesi; ikincisi, sizden birinin bir kimseyle arkadaşlık etmesi veya onunla oturup kalkması, onun kim olduğunu ve nereli olduğunu öğrenmek istemesi, fakat bunu öğrenmeden önce ondan ayrılması; üçüncüsü ise kadınlarla ilgili durumdur: Sizden biri eşine yaklaşır, kendi ihtiyacını giderir, fakat kadın ihtiyacını gideremez.” Bunun üzerine Abdullah b. Amr b. Âs, “Bu nasıl olur ey Allah’ın Resûlü?” diye sordu. Resûlullah şöyle buyurdu: “Kendini tutar ve her ikisi de ihtiyaçlarını giderinceye kadar bekler.” Başka bir rivayette Resûlullah şöyle buyurmuştur: “Acizliğin en büyüğü, bir kimsenin başka bir kimseyle karşılaşması, onun tavrını beğenmesi fakat adını, soyunu ve bulunduğu yeri sormamasıdır.”