Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o Muhammed b. İsmail’den, o Mansûr b. Yûnus’tan, o Hârûn b. Hârice’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Kulun yüce Allah’tan bir ihtiyacı olur; Allah’a övgüde bulunmaya ve Muhammed’e ve Muhammed’in ailesine salât etmeye başlar, nihayet ihtiyacını unutur; bunun üzerine Allah, o kul kendisinden istemeden ihtiyacını giderir.