Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o Osman b. Îsâ’dan, o İshak b. Ammâr’dan rivayet etti. İshak b. Ammâr şöyle dedi:
Ebû Abdullah’a, “Dua ederken ağlamak istiyorum fakat ağlayamıyorum, bazen ailemden ölmüş olan bazı kimseleri hatırlayınca kalbim yumuşuyor ve ağlıyorum, bunu yapmam uygun mudur?” diye sordum. Buyurdu ki: Evet, onları hatırla; kalbin yumuşadığı zaman ağla ve yüce Rabbine dua et.