Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o Hüseyin b. Saîd’den, o Nadr b. Süveyd’den, o Kāsım b. Süleyman’dan, o Ubeyd b. Zürâre’den, o babasından, o da bir adamdan rivayet etti. O adam şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
Dua, Allah’ın şu ayette sözünü ettiği ibadetin ta kendisidir: “Bana kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler…” (Mü’min 60). Allah’a dua et ve “Artık iş olup bitmiştir.” deme. Zürâre dedi ki: Burada kastedilen şudur: Kaza ve kadere iman etmiş olman, seni duayı çokça yapmaktan ve onda bütün gayretini göstermekten alıkoymasın. Yahut buna benzer bir ifade buyurdu.