Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Mahbûb’dan, o Ebu Sabbâh el-Kinânî’den nakletti. Ebu Sabbâh şöyle dedi: Ebu Abdullah’ın yanında bulunuyordum. Yaşlı bir adam içeri girdi ve şöyle dedi: “Ey Ebu Abdullah! Çocuklarımın bana karşı gelmesinden ve kardeşlerimin yaşlılığımda bana kaba davranmalarından sana şikâyetçiyim.” Ebu Abdullah ona şöyle buyurdu: “Ey adam! Hakkın da bir devleti vardır, batılın da bir devleti vardır ve bunların her biri diğerinin egemenliği altında zelildir. Batılın egemenliği döneminde mümine isabet eden en hafif şey, çocuklarının ona karşı gelmesi ve kardeşlerinin ona kötü davranmasıdır. Batılın egemenliği döneminde mümine ulaşan hiçbir refah yoktur ki Allah onu ölümünden önce ya bedeninde, ya çocuklarında ya da malında bir musibetle sınamasın. Böylece batıl düzen içinde kazandıklarını temizler ve onun hakkını hak düzeninde eksiksiz olarak saklar. Öyleyse sabret ve müjdeyi bekle.”