Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o babasından, o Harun b. Cehm’den, o Mufaddal’dan, o Sa‘d’dan, o da Ebu Cafer’den nakletti. Şöyle buyurdu: “Kalpler dört çeşittir: İçinde nifak ve iman bulunan bir kalp, ters dönmüş bir kalp, mühürlenmiş bir kalp ve parlayan, arınmış bir kalp.” Dedim ki: “Parlayan kalp nedir?” Buyurdu ki: “İçinde kandil benzeri bir ışık bulunan kalptir. Mühürlenmiş kalp münafığın kalbidir. Parlayan kalp ise müminin kalbidir; kendisine nimet verilirse şükreder, imtihan edilirse sabreder. Ters dönmüş kalp ise müşrikin kalbidir.” Sonra şu ayeti okudu: “Yüzüstü kapanarak yürüyen mi daha doğru yoldadır, yoksa dosdoğru bir yol üzerinde düzgün yürüyen mi?” (Mülk 22). “İçinde iman ve nifak bulunan kalbe gelince; bunlar Tâif’te bulunan bir topluluktu. Onlardan birinin eceli nifakı üzere gelirse helak olur; eceli imanı üzere gelirse kurtulur.”