Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da İbn Mahbûb’dan, o da Ömer b. Yezîd’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: Benî İsrail’de bir adam vardı. Üç yıl boyunca Allah’tan kendisine bir erkek çocuk vermesini istedi. Allah’ın duasına icabet etmediğini görünce şöyle dedi: “Rabbim! Ben senden uzak mıyım ki sesimi duymuyorsun, yoksa sen bana yakınsın da cevap vermiyor musun?” Bunun üzerine rüyasında biri gelip ona şöyle dedi: “Sen üç yıldır Allah’a ağzı bozuk bir dille, katı ve takvasız bir kalple ve samimi olmayan bir niyetle dua ediyorsun. Ağzı bozukluğu bırak, kalbin Allah’tan sakınsın ve niyetini düzelt.” Adam bunu yaptı, sonra Allah’a dua etti ve kendisine bir erkek çocuk verildi.