Ali b. İbrahim, babasından, o da Ali b. Esbât’tan, o da Ahmed b. Ömer el-Hallâl’den, o da Ali b. Süveyd’den rivayet etti. Dedi ki: Ebü’l-Hasan’a, ameli bozan kendini beğenmişlik hakkında sordum. Buyurdu ki: “Kendini beğenmişliğin dereceleri vardır. Bunlardan biri, kulun kötü amelinin kendisine süslenmesi, onu güzel görmesi, bundan hoşlanması ve iyi bir iş yaptığını sanmasıdır. Bir diğeri de kulun Rabbine iman etmesi, sonra da bu imanı sebebiyle Allah’a karşı minnet duygusuna kapılmasıdır. Oysa bu hususta Allah’ın onun üzerinde minneti vardır.”