Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Abdülcebbâr’dan, o da İbn Faddâl ve Haccâl’dan, her ikisi de Sa‘lebe’den, o da Ziyâd’dan rivayet etti.
Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
“Resûlullah bitki ve odun bulunmayan çıplak bir araziye indi ve ashabına, ‘Bana odun toplayın’ buyurdu. Onlar, ‘Ey Allah’ın Resûlü! Biz çıplak bir arazide bulunuyoruz, burada hiç odun yoktur’ dediler. Bunun üzerine Resûlullah, ‘Herkes gücünün yettiği kadar toplasın’ buyurdu. Herkes bulabildiğini getirdi ve onları Resûlullah’ın önünde üst üste yığdılar. Bunun üzerine Resûlullah şöyle buyurdu:
‘Günahlar da işte böyle birikir.’
Sonra şöyle buyurdu:
‘Küçük görülen günahlardan sakının. Çünkü her şeyin bir takipçisi vardır. Dikkat edin! Onların takipçisi şu ayette bildirilen kimsedir: “Onların önden gönderdiklerini ve geride bıraktıkları izleri yazarız; her şeyi apaçık bir kitapta sayıp dökmüşüzdür.” (Yâsîn 12)’”