Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da Muhammed b. Sinân’dan, o da Ali b. Affân’dan, o da Müfaddal b. Ömer’den rivayet etti.
Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Yüce Allah, dünyada ihtiyaç içinde bıraktığı mümin kulundan, kardeşin kardeşinden özür dilemesi gibi özür diler ve şöyle buyurur: ‘İzzetime ve celâlime yemin olsun ki seni dünyada bana değersiz olduğun için ihtiyaç içinde bırakmadım. Şu perdeyi kaldır ve dünyaya karşılık sana verdiğim şeye bak.’ Bunun üzerine kul perdeyi kaldırır ve şöyle der: ‘Bana verdiğin bu karşılık yanında, benden esirgediğin şeylerin bana hiçbir zararı olmamış.’”